مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٨١ - فصل نهم در تشويق بر نوشتن و نامهنگارى
فصل نهم: در تشويق بر نوشتن و نامهنگارى
(١) (٧٣٣) ١- ابو بصير گويد: بر امام صادق ٧ وارد شدم، حضرت فرمود: چه چيز شما را از نوشتن باز داشته؟ شما هرگز بدون نوشتن چيزى را حفظ نخواهيد كرد، گروهى از اهل بصره از من سؤالهايى پرسيدند سپس آن را نوشتند و رفتند.
(٢) (٧٣٤) ٢- امام صادق ٧ فرمود: نوشتههاى خود را نگهداريد، زيرا در آينده نزديك به آن نيازمند خواهيد شد.
(٣) (٧٣٥) ٣- امام باقر ٧ به كاتبش فرمود: اين نوشتهها را به صورت صفحه صفحه جمع كند، و فرمود: ما نامههاى على ٧ را مرتّب يافتيم.
(٤) (٧٣٦) ٤- امام صادق ٧ فرمود: بنويس و علمت را در ميان برادرانت منتشر ساز، اگر مرگت فرا رسيد آنها را به پسرانت ميراث ده، زيرا براى مردم زمان فتنه و آشوب مىرسد كه در آن هنگام جز به كتابهايشان انس نگيرند.
(٥) (٧٣٧) ٥- امام صادق ٧ فرمود: دل بر نوشته تكيه مىكند.
(٦) (٧٣٨) ٦- امام صادق ٧ فرمود: حديث ما را درست بخوانيد، زيرا ما مردمى فصيح هستيم.
(٧) (٧٣٩) ٧- امام صادق ٧ فرمود: پيوند ميان برادران دينى در حضور، ديدار و در سفر به نامه نوشتن است.
(٨) (٧٤٠) ٨- عيص بن قاسم گويد: از امام صادق ٧ در باره سلام كردن بر اهل كتاب در نامه پرسيدم، فرمود: اين طور نوشته مىشود: سلام بر كسى كه پيرو هدايت است، و در آخرتش نوشته شود: سلام بر مرسلين، و حمد و ستايش مخصوص پروردگار جهانيان است.
(٩) (٧٤١) ٩- ذريح گويد: از امام صادق ٧ در باره سلام كردن بر يهودى و نصرانى و جواب سلام در نامه به آنان پرسيدم، حضرت اظهار ناخشنودى كردند.