مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٧٣ - فصل هشتم در علم و عالم و تعليم و تعلم و عمل به علم
همنشينى و پيروى دانشمند دينى است كه خدا بر آن پاداش دهد، اطاعت عالم نيكيها را بيافزايد، بديها را محو سازد، و براى مؤمنان پس اندازى باشد، و در زندگى و مرگ باعث سربلندى، و نيكنامى پس از مرگشان باشد، بدان كه مال از بين مىرود مثل از بين رفتن صاحبش، و دانشمندان و علم باقيند تا زمانى كه روزگار باقى است، و دانش حاكم است و مال محكوم.
(١) (٧١٤) ٣٩- امير مؤمنان ٧ ضمن خطبهاى فرمود: كلامى كه بدون قيمت وزن شود اگر كسى آن را بشنود آن را مىفهمد و مىشناسد، و به آن ايمان مىآورد، و از آن پيروى مىكند، و دنبال رو آن مىشود و به وسيله آن به رستگارى مىرسد.
(٢) (٧١٥) ٤٠- امام صادق ٧ فرمود: براى هر چيزى زكاتى است، زكات دانش آموختن به اهلش مىباشد.
(٣) (٧١٦) ٤١- امام صادق ٧ فرمود: هر كه به دانستههايش عمل كند، از آنچه نمىداند او را كفايت است.
(٤) (٧١٧) ٤٢- امام صادق ٧ از قول امير مؤمنان ٧ فرمود: كسى كه گفتار و عملش يكى باشد او مردى كامل است، و كسى كه قول و عملش يكسان نباشد فقط خود را ملامت كند.
(٥) (٧١٨) ٤٣- امام صادق ٧ فرمود: علم با عمل همدوش است، هر كه بداند عمل مىكند و هر كه عمل كند مىداند، علم عمل را صدا مىزند، اگر پاسخش گويد بماند و گر نه كوچ كند.
(٦) (٧١٩) ٤٤- امير مؤمنان ٧ بر منبر سخنرانى فرمود: اى مردم! چون دانا شديد به علمتان عمل كنيد؛ شايد هدايت شويد، عالمى كه بر خلاف علمش عمل كند چون جاهل سرگردانى است كه از نادانى به هوش نيايد، بلكه خواهى ديد كه حجت بر او تمامتر و حسرت اين عالمى كه از علم خويش جدا شده بيشتر است از حسرت جاهل سرگردان در جهالت، و هر دو سرگردان و خوابند، هر دو بىهدف و گم گشته و در خسرانند، ترديد و دودلى به خود راه ندهيد تا به شك افتيد، و شك نكنيد تا كافر شويد، و به خود اجازه ندهيد تا در راه حق گول بخوريد، سپس زيانكار شويد، زيرا از جمله حق اين است كه دين را بفهمد، و از فهميدن است كه مغرور نشويد، خيرخواهترين شما نسبت به خود مطيعترين شما نسبت به خداست، و خائنترين شما با خود نافرمانترين شماست از خدا، كسى كه اطاعت خدا كند ايمن گردد و مژده يابد، و آنكه نافرمانى خدا كند نوميد گردد و پشيمان شود.