(١) (٧٠٨) ٣٣- امام كاظم ٧ فرمود: رسول خدا ٦ وارد مسجد شد، ناگهان جماعتى را ديد كه گرد مردى را گرفته‌اند، فرمود: چه خبر است؟ گفتند: علّامه‌اى است، فرمود: علّامه يعنى چه؟ گفتند: داناترين مردم به دودمان عرب و حوادث ايشان و به روزگار جاهليت و اشعار عرب است، پيامبر ٦ فرمود: اينها علمى است كه زيانى به نادانش نرساند، و سودى به عالمش نبخشد.

(٢) (٧٠٩) ٣٤- ابو حمزه ثمالى گويد: مردم نزد على ٧ آمدند و گفتند: اى امير مؤمنان! فقيه را به ما بشناسان، فرمود: بلى، فقيه حقيقى را به شما مى‌شناسانم، فقيه واقعى كسى است كه به مردم آزادى در گناه ندهد، و آنها را از رحمت خدا مأيوس نسازد، و از مكر خدا ايمن نگرداند، براى رغبت بسوى چيزى قرآن را ترك نكند، بدانيد كه در قرائتى كه تدبّر در آن نيست خيرى نيست، بدانيد دانش بى‌انديشه سودى ندارد، بدانيد عبادتى كه همراه پرهيزگارى نباشد نفعى ندارد.

(٣) (٧١٠) ٣٥- امام صادق ٧ فرمود: در مقابل كسى كه از او دانش مى‌آموزيد فروتنى كنيد، و در مقابل كسى كه به او دانش مى‌آموزيد فروتنى كنيد.

(٤) (٧١١) ٣٦- امام باقر ٧ از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود: دانش آموز و معلّم در پاداش شريكند، بدانيد كه براى تعليم دهنده و دانشمند دو پاداش و براى دانش آموز يك پاداش است، و خيرى در غير اين نيست.

(٥) (٧١٢) ٣٧- امام باقر ٧ فرمود: پرندگان آسمان و جنبندگان دريا و ماهيهايش، براى دانشجويان تا روز قيامت طلب مغفرت مى‌كنند.

(٦) (٧١٣) ٣٨- امير مؤمنان ٧ بر منبر كوفه خطبه‌اى خواندند كه در آن فرمود: اى مردم! آگاه باشيد! كمال دين به تحصيل دانش و عمل كردن به آن است، تحصيل دانش براى شما از تهيّه مال واجبتر است، مال بين شما تقسيم و تضمين شده، دادگرى؛ آن را بين شما تقسيم كرده و ضمانت فرموده، و به عهد خود وفا خواهد نمود، ولى دانش را براى شما در سينه اهلش اندوخته و دستور داده كه به دنبالش برويد، اينك آن را بجوييد و بدانيد كه ثروت زياد باعث تباهى دين و قساوت قلب است، و زيادى علم به شرط عمل كردن به آن باعث اصلاح دين و رسيدن به بهشت است، مال انسان را بخيل مى‌كند، و به آن نسبت به خودشان و مردم بخيل مى‌شوند، مال با مصرف كاهش پذيرد، و حال اينكه علم با بذل و انفاق فزون گردد، انفاق علم به نشر آن در بين حافظان و راويان آن است، و بدانيد كه‌