مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٣ - فصل چهارم در توكل و واگذارى و تسليم امور به خدا
(١) (٤٧) ١٢- پيغمبر ٦ فرمود: هر كس اعتماد و اتكايش را از غير خدا ببرد خداوند بىنيازش كند و رزق و روزيش را بدون حساب و كتاب؛ و از جايى كه فكرش نمىرسيد به او بدهد، و هر كس به دنيا متكى شود، خداوند او را به همان دنيا وامىگذارد.
(٢) (٤٨) ١٣- و پيغمبر ٦ فرمود: هر كس دوست مىدارد كه توانمندترين مردم باشد، بايد توكّل بر خدا كند، و هر كس كه دوست مىدارد و بخواهد كه گرامىترين و محترمترين مردم باشد بايد پرهيزگار باشد، و هر كس كه دوست دارد كه بىنيازترين مردم باشد، بايد اطمينانش به آنچه كه در دست قدرت خداست بيشتر باشد تا از آنچه كه در دستان خودش است.
(٣) (٤٩) ١٤- رسول خدا ٦ فرمود: اگر مردى بر خدا توكّل كند و در نيّتش صادق باشد، بطور قطع فرمانروايان و غير آنها محتاج به او مىشوند، چگونه او محتاج شود در حالتى كه مولاى او بىنياز و ستوده است؟ (٤) (٥٠) ١٥- امير المؤمنين ٧ فرمود: ايمان داراى چهار ركن است: توكّل بر خدا، واگذار نمودن كارها به خدا، راضى بودن به قضا و قدر خدا، تسليم شدن به امر خدا.
(٥) (٥١) ١٦- امام باقر ٧ در مورد اين كلام خداوند جلّ ثناؤه (فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ) فرمود: تسليم بودن، و راضى بودن، و قانع بودن به قضا و قدر الهى.
(٦) (٥٢) ١٧- امام صادق ٧ فرمود: هر بندهاى به آنچه خداوند عزّ و جل دوست دارد روى آورد، خداوند به آنچه او دوست دارد متوجه شود، و هر كس به خدا و تقواى خدا پناهنده شود خداوند او را حفظ كند، و هر كه خدا به او رو كند و او را حفظ كند، باكى ندارد كه آسمان به زمين افتد، يا بلايى فرود آيد كه همه مردم زمين را فرو گيرد، او به وسيله تقوا در پناه خدا از هر بلايى محفوظ خواهد بود، آيا اين طور نيست كه خداوند مىفرمايد: (افراد با تقوا در مقام امن هستند).
(٧) (٥٣) ١٨- امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا در يكى از سفرهايش به جمعى شترسوار برخورد، آنها گفتند: درود بر تو اى رسول خدا! ايشان فرمود: شما كيستيد؟
گفتند: ما مؤمنان هستيم اى رسول خدا! حضرت فرمود: حقيقت ايمان شما چيست؟
گفتند: رضا به قضاى خدا، و واگذارى خود به خدا، و تسليم به امر خدا، رسول خدا ٦ (به اطرافيان خود) فرمود: اينها دانشمندانى حكيم هستيد كه نزديك است از مقام بلند حكمت خود انبياء باشند.
(سپس رو به آنها كرده) و فرمود: اگر راست مىگوئيد: نسازيد آنچه را كه در آن سكنى نمىگزينيد، و جمع نكنيد آنچه را كه نمىخوريد، و بترسيد از خدائى كه بسوى او بازگردانده خواهيد شد.