مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢١٥ - فصل دوم در عبادت و بندگى خداوند

فصل دوم: در عبادت و بندگى خداوند

(١) (٥٤٨) ١- ابو بصير گفت: از امام صادق ٧ پرسيدم در باره اندازه عبادتى كه اگر كسى انجامش دهد به او اطلاق عابد مى‌شود، فرمود: نيكويى نيت در اطاعت و بندگى خدا.

(٢) (٥٤٩) ٢- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: خداوند تبارك و تعالى مى‌فرمايد: اى بندگان راست كردار من! در دنيا از نعمت عبادتم برخوردار باشيد، شما در بهشت از آن برخوردار خواهيد بود.

(٣) (٥٥٠) ٣- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل مى‌كند كه فرمود: بهترين مردم كسى است كه به عبادت عشق بورزد و آن را در آغوش كشد، و آن را از دل دوست داشته باشد، و با جوارح خود انجامش دهد، و خود را براى آن فارغ البال سازد، چنين شخصى باك ندارد كه زندگانى دنيايش به سختى گذرد يا به آسانى.

(٤) (٥٥١) ٤- امام صادق ٧ از پدران بزرگوارش از رسول خدا ٦ نقل مى‌كند كه فرمود: به واجبات خدا عمل كن تا از پرهيزگارترين مردم باشى.

(٥) (٥٥٢) ٥- امام زين العابدين ٧ فرمود: هر كس به واجبات خدا عمل نمايد از بهترين مردمان است.

(٦) (٥٥٣) ٦- رسول خدا ٦ مى‌فرمايد: هر كس واجبى را درست انجام دهد نزد خداوند حق دعاى مستجابى را دارد.

(٧) (٥٥٤) ٧- امام صادق ٧ فرمود: خداوند تبارك و تعالى فرمود: بنده من با چيزى محبوبتر از انجام آنچه بر او واجب گردانيده‌ام به دوستى من نگرايد.

(٨) (٥٥٥) ٨- امام صادق ٧ فرمود: چون روز قيامت شود گروهى از مردم برخيزند و به سوى بهشت آيند و در آن را بكوبند، به آنها گفته مى‌شود: شما كيستيد؟ مى‌گويند: ما اهل صبريم، به آنها گفته مى‌شود: بر چه چيز صبر نموديد؟ مى‌گويند: بر اطاعت خدا، و دورى از