مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٠٣ - فصل هشتم در بيان نهى اذيت مؤمن و جستجوى لغزشهايش

فصل هشتم: در بيان نهى اذيت مؤمن و جستجوى لغزشهايش‌

(١) (٥١٢) ١- امام صادق ٧ فرمود: چون روز قيامت شود منادى ندا كند: كجايند آنان كه راه دوستانم را مى‌بستند؟ در اين هنگام گروهى كه صورت آنان گوشت ندارد برخيزند، گفته شود:

اينهايند كسانى كه مؤمنين را آزردند، و كينه آنان را بدل گرفتند، و با آنان دشمنى كردند، و آنها را با درشتى در دينشان سرزنش كردند، سپس فرمان داده مى‌شود كه آنان را به دوزخ برند.

(٢) (٥١٣) ٢- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل مى‌كند كه فرمود: لغزشهاى مؤمنين را جستجو نكنيد، زيرا هر كس لغزشهاى برادرش را جستجو كند، خداوند لغزشهايش را دنبال كند، و هر كه را خداوند لغزشهايش را دنبال كند رسوايش سازد، گرچه در درون خانه‌اش باشد.

(٣) (٥١٤) ٣- امام صادق ٧ فرمود: هر كس عيب برادر مؤمنين را بپوشاند خداوند در روز قيامت عيبش را بپوشند.

(٤) (٥١٥) ٤- امام صادق ٧ فرمود: هر كه مؤمنى را به گناهى سرزنش كند؛ نميرد تا آن را مرتكب شود.

(٥) (٥١٦) ٥- رسول خدا ٦ فرمود: خداوند متعال مى‌فرمايد: واى بر كسى كه دوست مؤمنى را اهانت كند، هر كس به مؤمنى اهانت كند با من جنگ نموده است، و گمان مى‌كند كسى كه با من بجنگد از من پيشى مى‌گيرد يا مرا ناتوان مى‌سازد! در حالى كه من انتقام‌گيرنده براى اوليائم مى‌باشم.