مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٦٣ - فصل چهارم در مقام شيعه نزد خدا و حقوق شايسته آنان
(١) (٤٢٣) ٦٨- رسول خدا ٦ فرمود: شش عمل را براى من عهدهدار شويد تا براى شما بهشت را عهدهدار شوم: هنگامى كه سخنى نقل مىكنيد دروغ نگوييد، و هر گاه وعده داديد تخلف نكنيد، و چون امانتى را پذيرفتيد خيانت نكنيد، چشمان خود را بر هم نهيد و خود را از نامحرم نگهداريد، و دست و زبان خود را از اذيت مردم باز داريد.
(٢) (٤٢٤) ٦٩- امام صادق ٧ فرمود: زينت و زيور براى ما باشيد، و مايه آبرو ريزى ما نباشيد. به مردم به نيكوئى سخن بگوييد، و زبانتان را از خطا حفظ نماييد، از زياده گويى و زشت گويى بپرهيزيد.
(٣) (٤٢٥) ٧٠- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس مؤمنى را به صفتى كه در او نيست غيبت كند عصمت ميان آنها بريده مىشود، و غيبتكننده در دوزخ جاودان مىگردد، و اين چه عاقبت بدى است.
(٤) (٤٢٦) ٧١- امير مؤمنان ٧ فرمود: دروغ گفته كسى كه گمان مىكند كه حلال زاده است در حالى كه گوشتهاى مردم را بواسطه غيبت مىخورد.
(٥) (٤٢٧) ٧٢- امير مؤمنان ٧ فرمود: از غيبت دورى بجوييد زيرا غيبت خورش سگهاى دوزخ است.
(٦) (٤٢٨) ٧٣- امام صادق ٧ فرمود: غيبت آن است كه عيب برادرت را كه خدا پوشانده آشكار كنى، و تهمت آن است كه به دروغ چيزى را به وى نسبت دهى.
(٧) (٤٢٩) ٧٤- رسول خدا ٦ فرمود: در آخر زمان بندگانى نادان و قاريانى فاسق خواهند بود.
(٨) (٤٣٠) ٧٥- رسول خدا ٦ فرمود: هر گاه در امت من پانزده خصلت بوجود آيد گرفتار بلا خواهند شد، پرسيدند: اى رسول خدا! آن خصلتها چيست؟ فرمود: هنگامى كه سرمايه ملّى در دست عدّه خاصى باشد، و امانت را غنيمت شمارند، و زكات دادن را زيان و ضرر دانند، و مرد فرمان همسرش برد و نافرمانى مادرش نمايد، و با دوستش مهربان باشد و به پدرش جفا كند، و خمر بنوشد، و حرير و پارچه ابريشمى بپوشد، و موسيقى بنوازد و آوازه خوان استخدام كنند، مردم از ترس احترامش كنند، و پست ترين افراد اجتماع بر آنها رياست كند، و آيندگان امت گذشتگانش را لعن كنند، و صداهاى نامشروع در مساجد بلند شود، در چنين هنگامى بايد منتظر سه چيز باشند: باد سرخ، و فرو رفتن زمين، و مسخ شدن مردم.
(٩) (٤٣١) ٧٦- امام صادق ٧ از قول رسول خدا ٦ فرمود: در هر كس سه صفت يا يكى از آن سه باشد، در قيامت كه هيچ سايهاى جز سايه الهى نيست زير سايه عرش خدا خواهد بود:
مردى كه رفتارش با ديگران چنان باشد كه همان رفتار را نسبت به خود از ديگران انتظار دارد؛ مردى كه تا رضا و خشم الهى را در كارى احراز نكرده، قدمى پس و پيش ننهد؛