مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٤٥ - فصل چهارم در مقام شيعه نزد خدا و حقوق شايسته آنان
(١) (٣٦٣) ٨- نقل شده كه رسول خدا ٦ رو به كعبه نموده و فرمود: آفرين بر خانه، چه چيز تو را با عظمت نموده، و چه چيز حرمت تو را نزد خداوند بزرگ نموده! بخدا قسم مؤمن حرمتش از تو بيشتر است، زيرا خداوند از تو يك چيز را حرام شمرده و از مؤمن سه چيز را: مالش و خونش و اينكه نسبت به او كسى سوء ظن داشته باشد.
(٢) (٣٦٤) ٩- و همچنين رسول خدا ٦ مىفرمايد: هر كس مؤمنى را اذيت كند مرا اذيت نموده، و هر كس مرا اذيت نمايد خداى عزّ و جل را اذيّت نموده، و هر كس خدا را اذيّت نمايد مورد لعن تورات و انجيل و زبور و قرآن است.
(٣) (٣٦٥) ١٠- و همچنين رسول خدا ٦ فرمود: مثل مؤمن مثل ملك مقرّب است، و حرمت و احترام مؤمن نزد خدا از ملك مقرّب نيز بيشتر است، و هيچ چيزى نزد خدا از مرد و زن توبهكننده محبوبتر نيست، و مؤمن در آسمانها معروف است همان طور كه مرد نزد زن و فرزندش مشهور است.
(٤) (٣٦٦) ١١- امام صادق ٧ فرمود: شيعه سه دستهاند: دوست صميمى كه از ماست، و كسانى كه ارتباط با ما را وسيله آبرومندى خود نمودهاند و ما وسيله آبرومندى آنها هستيم، و كسانى كه ما را وسيله در آمد خود قرار دادهاند كه هر كس چنين باشد فقير خواهد شد.
(٥) (٣٦٧) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: شيعيان ما را در سه وقت آزمايش نماييد: در هنگام نماز كه چگونه بر آن مواظبت مىكنند. در پنهان نگهداشتن اسرار پيروان ما از دشمنان كه چه اندازه اسرار آنان را حفظ مىنمايند. و نسبت به اموالشان كه چگونه با برادران دينى كمك و همراهى مىنمايند.
(٦) (٣٦٨) ١٣- رسول خدا ٦ فرمود: اى على! شيعيان و يارانت را به ده خصلت بشارت ده: اول به حلالزادگى، دوم به عقيده نيكو به خدا، سوم به دوستى خداوند عزّ و جل نسبت به آنان، چهارم به گشادگى در قبرهايشان، پنجم به نورى درخشان در پيش رويشان هنگام عبور از صراط، ششم به رفع فقر از دلهايشان، هفتم به دشمنى خدا با دشمنانشان، هشتم به ايمنى از جذام، نهم يا على! به آنان بشارت ده به فرو ريختن گناهان و بديها از آنان، دهم به اينكه آنان در بهشت با من مىباشند و من با آنها.
(٧) (٣٦٩) ١٤- امام باقر ٧ فرمود: شيعيان على چهرههايشان غبار آلود و داراى اندامى لاغر و لبانى خشك و شكمهايى به پشت چسبيده و رنگ پريده و صورتى زرد هستند، هنگام شب زمين را بستر خود قرار داده و پيشانى بر خاك نهند، بسيار سجده كنند، همواره اشك مىريزند، دائما در حال دعا هستند، هميشه گريانند، مردم شادند و آنان اندوهگين.