(١) (٣٥٧) ٢- امام صادق ٧ فرمود: سزاوار است كه در مؤمن هشت خصلت باشد: هنگام حوادث لرزاننده باوقار باشد، هنگام گرفتارى شكيبا باشد، هنگام فراوانى نعمت شكرگزار باشد، نسبت به آنچه خداوند روزى او قرار داده قناعت ورزد، بر دشمنان ستم روا ندارد، بار خود را بر دوستان نيافكند، نفسش از او در رنج باشد و مردم از او آسوده باشند، علم و دانش دوست مؤمن است و شكيبايى وزير او و صبر فرمانده لشكريان اوست، و مدارا و نرمش برادر اوست، و نيكى كردن پدر اوست.

(٢) (٣٥٨) ٣- رسول خدا ٦ فرمود: از سوى خدا براى مؤمن به عهده مؤمن هفت حق واجب قرار داده شده است: در چشم خود او را بزرگ شمارد، و در دلش او را دوست بدارد، در مالش با او همراهى كند، و غيبتش را حرام بداند، در هنگام بيمارى از او عيادت كند، به تشييع جنازه‌اش برود، و پس از مردنش جز نيكى در باره او نگويد.

(٣) (٣٥٩) ٤- پيامبر اسلام ٦ فرمود: اگر گناه كسى باعث ناراحتى او و عمل نيكش باعث خوشنودى او شود مؤمن است.

(٤) (٣٦٠) ٥- امام صادق ٧ فرمود: بر آوردن نياز مؤمن بهتر از هزار حج مقبول با اعمال آن و آزاد كردن هزار بنده در راه خدا و هزار اسب با بار و زين و دهنه در راه خداست.

(٥) و فرمود: هر كس برادرش را در حالت ناراحت‌كننده‌اى ديد و او را از آن منع نكرد در حالى كه قادر بر اين كار بود؛ به او خيانت نموده، و هر كس از دوستى با احمق دورى نكند خيلى زود هم اخلاق او مى‌شود.

(٦) (٣٦١) ٦- امام صادق ٧ فرمود: مؤمن از چهار خصلت جدا نيست، از همسايه‌اى كه او را اذيّت كند، و شيطانى كه او را گمراه سازد، و منافقى كه دائما به دنبال او باشد، و مؤمنى كه بر او رشك ورزد. سماعه مى‌گويد: به امام عرض كردم: فدايت شوم! مؤمنى كه به او حسادت مى‌كند؟ فرمود: اى سماعه! اين مؤمن حسود از همه براى او سخت‌تر است، گفتم:

چگونه چنين است؟ فرمود: در باره او بد مى‌گويد و مردم باور مى‌كنند.

(٧) (٣٦٢) ٧- رسول خدا ٦ فرمود: خداوند اهل آبادى را كه در آن صد مؤمن باشد عذاب نمى‌كند، خداوند مردم روستايى را كه در آن پنجاه مؤمن باشد عذاب نمى‌كند، خداوند اهل قريه‌اى را كه در آن ده مؤمن باشد عذاب نمى‌كند، خداوند اهل قريه‌اى را كه در آن پنج مؤمن باشد عذاب نمى‌نمايد، خداوند اهل قريه‌اى را كه در آن يك مرد مؤمن باشد عذاب نمى‌كند.