احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٩٦ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين
نسبت به هم ولى خداوند به آنها توفيق نمىدهد و قبول نمىكند مگر عملى را كه خالص باشد. كار نيك كهنه نمىشود و گناه فراموش نمىگردد. خداوند عزيز با كسانى هست كه پرهيزكار و نيكوكارند.
مؤمن به برادرش غش نمىزند و به او خيانت نمىكند و نه او را خوار مىنمايد و نه متهم مىدارد و نمىگويد من از تو بيزارم. براى برادرت بهانهاى بجو اگر بهانهاى نيافتى كوشش نما تا بهانهاى پيدا شود. از جاى كندن كوهها سادهتر است از بدست آوردن قدرت از دست رفته. از خدا كمك بخواهيد و صبر كنيد. زمين ملك خدا است به هر كس بخواهد مىسپارد و عاقبت نيكو از آن پرهيزكاران است. عجله در كار نداشته باشيد. قبل از موقع آن كه موجب پشيمانى مىشود. زمان به نظر شما طولانى نيايد كه موجب قساوت قلب مىگردد.
به ناتوانان خود رحم كنيد و رحمت خدا را با رحم نمودن به آنها بجوئيد. از غيبت شخص مسلمان بپرهيزيد. مسلمان به غيبت برادر خود نمىپردازد. خداوند اين كار را نهى نموده و مىفرمايد وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً. مسلمان دو دست خود را روى هم نمىگذارد. در نمازش با اينكه در مقابل پروردگار عزيز ايستاده شبيه به اهل كفر مىشود يعنى مجوسان. بايد كنار سفره مانند بندگان نشست روى زمين بخورد و ايستاده آب نياشامد. اگر يكى از شما جانورى در نماز خود يافت او را دفن نمايد و آب دهان بر او بياندازد يا داخل جامه خويش كند تا نماز را تمام كند و توجه زياد (به خارج از نماز) موجب قطع نماز مىشود و شايسته است براى نمازگزار كه ابتدا اذان و اقامه و تكبير بگويد.
هر كس قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را قبل از طلوع آفتاب يازده مرتبه بخواند و يازده مرتبه إِنَّا أَنْزَلْناهُ و يازده مرتبه آية الكرسى مالش از تلف و نابودى محفوظ است. هر كه قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را قبل از طلوع آفتاب بخواند آن روز گرفتار گناه نمىشود گرچه شيطان كوشش كند. از انحراف دينى و مغلوب شدن در برابر افراد به خدا پناه ببريد. هر كه از ما كناره گيرد هلاك مىشود. كوتاه كردن لباس موجب پاكى آن است. خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ يعنى لباست را