احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٣ - بخش هفدهم اخبارى كه على بن جعفر از برادر خود موسى بن جعفر
پرسيدم در ايام التشريق چه بايد بگويد؟ فرمود: مىگويد
الله اكبر الله اكبر لا اله الا الله و الله اكبر و لله الحمد الله اكبر على ما هدانا، الله اكبر على ما رزقنا من بهيمة الانعام.
پرسيدم از نافلهها در ايام التشريق، آيا در آنها تكبير هست؟ فرمود: آرى، و اگر فراموش كرد، اشكالى ندارد.
پرسيدم شخصى اذان را مىشنود و نماز فجر را مىخواند، اما نمىداند فجر طلوع كرده يا نه فقط گمان به فجر دارد به واسطه اذان چنين گمانى را دارد، آيا همين كافى است؟ فرمود: كافى نيست مگر علم داشته باشد كه فجر طلوع كرده.
پرسيدم مسلمان عارف داخل خانه برادرش مىشود، او برايش نبيذ (يك نوع شراب است) يا آشاميدنى كه نمىداند چيست به او مىدهد، مىتواند بياشامد بىآنكه از او بپرسد؟ فرمود: اگر مسلمان عارف باشد بياشامد آنچه برايش آورد، مگر اينكه نشناسد آن را.
پرسيدم مرد مىتواند انگشتر طلا دست كند؟ فرمود: نه.
پرسيدم بازى چهاردهتائى و مشابه آن چگونه است؟ فرمود: هيچ نوع لعب و بازى مستحب نيست غير از رهان (شرط بندى) و تير اندازى.
پرسيدم شخصى سوره را شروع مىكند مقدارى از آن را مىخواند بعد اشتباه مىكند، سوره ديگرى را مىخواند تا تمام كند، بعد مىفهمد كه اشتباه كرده، آيا بايد برگردد و همان سوره اول را بخواند گرچه ركوع و سجده را انجام داده باشد؟ فرمود:
اگر به ركوع نرفته باشد برگردد، در صورتى كه بخواهد اما اگر ركوع كرده نماز خود را ادامه دهد.
پرسيدم كه قربانى را شخصى به اشتباه در موقع ذبح نام ديگرى را مىبرد آيا براى صاحب آن كافى است؟ فرمود: آرى همان نيتى كه كرده صحيح است.
پرسيدم از شخصى كه قربانى را مىخرد كه كور است و اين را نمىداند مگر بعد از خريدن، آيا همان كافى است؟ فرمود: آرى مگر اينكه (هدى) باشد زيرا هدى صحيح نيست ناقص باشد.