احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٩٥ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين
كمك نيست مگر در نزد كسى كه داراى نژاد والا يا دين باشد. هر چيز ميوهاى دارد ثمره نيكى عجله كردن در آن است. هر كه يقين به عوض داشته باشد از بخشش مضايقه ندارد. هر كس هنگام مصيبت دو دست خود را بر ران خويش بزند اجرش از بين مىرود، بهترين اعمال شخص انتظار فرج خدا است. هر كه پدر و مادر خود را محزون نمايد عاقّ آنها شده. روزى را با صدقه فرود آوريد.
امواج سهمگين بلا را از خود به وسيله دعا دفع كنيد. قسم به آن پروردگارى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد حركت بلا به سوى مؤمن سريعتر از حركت سيل است از شيبهاى تند به پائين درّه و از سرعت راه رفتن اسبها. از خداوند تقاضاى عافيت نمائيد از بلاى طاقت فرسا كه بلاى طاقت فرسا دين را از دست مىربايد.
سعيد كسى است كه از ديگران پند بگيرد و خويشتن را بسازد. خويشتن را بيارائيد با اخلاق نيكو زيرا بنده مسلمان با حسن خلق به مقام روزهدار شب زندهدار مىرسد.
هر كه شراب بياشامد با اينكه مىداند حرام است خداوند از چرك و فساد اهل جهنم به او مىخوراند گرچه آمرزيده مىشود.
نذر در كار نامشروع صحيح نيست. قسم در مورد قطع رحم درست نيست.
دعاكننده بدون عمل مانند تير زندهايست كه كمانش زه نداشته باشد. بايد زن مسلمان خويشتن را براى شوهر بيارايد. كسى كه در راه دفاع از مال خود كشته شود شهيد است. كسى كه در معامله مغبون شده نه ستايش مىشود و نه اجر دارد. قسم براى فرزند نسبت به پدر نيست و نه براى زن نسبت به شوهرش. خاموشى يك روز تا شب صحيح نيست مگر با ذكر خداى عزيز. بياباننشينى بعد از هجرت صحيح نيست. هجرت پس از فتح وجود ندارد (شايد فتح مكه است).
خويشتن را به تجارت واداريد زيرا در تجارت بىنيازى از مال مردم بوجود مىآيد. خداوند پيشهوران را دوست مىدارد. هيچ كارى در نزد خدا محبوبتر از نماز نيست. مبادا كارى از كارهاى دنيا شما را به خود مشغول دارد از اوقات نماز. خداوند تبارك و تعالى سرزنش كرده گروهى را با اين آيه الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ يعنى غافلند و بىاهميت به وقتهاى آن هستند. بدانيد دشمنان خوب شما رياكارند