احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٨ - بخش بيست و پنجم مطالبى كه صدوق محمد بن بابويه رحمة الله عليهما از مذهب اماميه در يك جلسه براى اساتيد ذكر كرده
اطراف انگشتان و روايت شده كه مرد مسح مىكند پيشانى و ابروان خود را و مسح مىكند پشت دو دست را و بر همين روش علماء ما عمل كردهاند هر چه وضو را باطل مىكند تيمم را نيز باطل مىكند و رسيدن به آب تيمم را باطل مىنمايد. كسى كه تيمم كند و نماز بخواند بعد آب پيدا كند با اينكه وقت نماز باقى باشد يا وقت گذشته باشد نبايد نماز را اعاده كند زيرا تيمم يكى از دو طهارت است بايد براى نماز ديگر وضو بگيرد. اشكالى ندارد كه شخص با يك وضو نماز شب و روز را هم بخواند تا وقتى كه وضويش باطل نشده باشد. همين طور تيمم تا باطل نشده باشد و يا به آب نرسيده باشد.
غسل در هفده مورد است: شب هفده ماه رمضان و شب نوزده و شب بيست و يكم و شب بيست و سوم و براى دو عيد و هنگام دخول مكه و مدينه و هنگام احرام و غسل زيارت و غسل دخول خانه خدا و روز ترويه و روز عرفه و غسل ميت و غسل كسى كه ميت را غسل داده يا كفن كرده يا دست به او زده بعد از سرد شدن و غسل روز جمعه و غسل خورشيد گرفتن وقتى تمام قرص قرمز شود و شخص متوجه نشود و غسل جنابت واجب است همين طور غسل حيض زيرا امام صادق ٧ فرمود: غسل جنابت و حيض يكى است و هر غسلى بايد براى نماز وضو گرفت مگر غسل جنابت زيرا آن واجب است و زمانى كه دو حدث جمع مىشوند بزرگتر كفايت مىكند از انجام كوچكتر.
كسى كه تصميم دارد غسل جنابت بكند، سعى كند كه ادرار نمايد تا هر چه منى در مجرا باقى مانده خارج شود سپس دست خود را سه مرتبه مىشويد قبل از اينكه در ظرف داخل نمايد بعد استنجاء مىنمايد و محل ادرار را پاك مىكند سپس بر روى سر خود سه مشت آب مىريزد و با انگشت موىها را باز مىكند تا آب به پوست سر برسد بعد ظرف آب را به دست مىگيرد و بر روى سر و بدن خود دو مرتبه مىريزد و بر روى همه بدن خود دست مىكشد و گوشهاى خود را با انگشت دست مىكشد و هر جا آب برسد پاك است اما وقتى جنب فرو برود در آب يك مرتبه همين ارتماس به جاى غسل كافى است. اگر زير باران بايستد تا بدن خود را بشويد