احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٤ - بخش بيست و پنجم مطالبى كه صدوق محمد بن بابويه رحمة الله عليهما از مذهب اماميه در يك جلسه براى اساتيد ذكر كرده
الضحى و الم نشرح را نيز در يك ركعت. جايز نيست قران بين دو سوره نماز واجب اما در نافله نمازگزار هر چه مىخواهد مىتواند بخواند اشكالى ندارد سورههاى سجده واجبدار را در نماز نافله بخواند زيرا اين كار در نماز واجب مكروه است.
واجب است در نماز ظهر روز جمعه سوره جمعه و منافقين را بخواند. سنت به همين منوال جارى شد. ذكر ركوع و سجده سه مرتبه تسبيح است كه پنج مرتبه بهتر است و از آن بهتر هفت مرتبه است و يك تسبيحه تمام هر ركوع و سجده براى مريض و شخصى كه عجله دارد كافى است. هر كس در نماز ركوع يا سجده يك تسبيح از سه تسبيح بكاهد و مريض نباشد و عجله نداشته باشد. يك سوم از نماز خود را كاسته و هر كس دو تسبيح بكاهد دو سوم از نماز را ناقص كرده و هر كه تسبيح در ركوع و سجده نگويد نمازى نخوانده مگر
لا اله الا الله
بگويد يا الله اكبر و يا صلوات بر پيامبر ٦ بفرستد به تعداد تسبيحات كه اين كار كافى است.
در تشهد دو شهادت كافى است، اضافه بر آن مستحب است. سلام نماز يكى كافى است. رو به قبله با چشم به طرف راست توجه مىكند و كسى كه در ميان مخالفين بود دو سلام مىدهد يكى به طرف راست و ديگرى به طرف چپ.
همان طورى كه آنها انجام مىدهند. به جهت تقيه شايسته است نمازگزار تسبيح حضرت زهرا عليها سلام را بعد از هر نماز بخواند و آن سى و چهار الله اكبر و سى و سه سبحان الله و سى و سه الحمد لله است. زيرا هر كس در نماز واجب اين تسبيح را بخواند قبل از آنكه پاى را حركت دهد خداوند او را مىآمرزد. بعد صلوات بر پيامبر و ائمه : مىفرستد و براى خود هر دعائى كه مىخواهد مىكند. بعد از فراغ از دعا سجده شكر مىنمايد و در آن سه مرتبه مىگويد
شكرا لله
و اين كار را ترك نمىكند مگر مخالفى باشد كه براى تقيه ترك كند. جايز نيست دستها را در نماز موقع قيام روى هم بگذارد و نه گفتن آمين بعد از تمام شدن سوره حمد و نه گذاشتن دو زانو را قبل از دو دست بر زمين در سجده. و سجده جايز نيست مگر بر زمين و چيزى كه از زمين روئيده به شرط اينكه خوردنى و پوشيدنى نباشد مىتوان نماز خواند با لباسى كه از موى و كرك حيوان حلال گوشت تهيه شده و اما آنچه