احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٢ - بخش بيست و پنجم مطالبى كه صدوق محمد بن بابويه رحمة الله عليهما از مذهب اماميه در يك جلسه براى اساتيد ذكر كرده
و اعتراف به اينكه آنها اولو الامرند كه خداوند دستور پذيرفتن اطاعت آنها را داده در اين آيه أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ و اطاعت آنها اطاعت خدا است و معصيت آنها معصيت خدا. ولى آنها ولى الله است و دشمن آنها دشمن خداى عزيز است و دوستى ذريه پيامبر ٦. وقتى به راه و روش آباء طاهرين خود باشند واجب است بر مردم و همين پاداش رسالت است طبق آيه قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى.
و اقرار به اينكه اسلام عبارت است از اقرار به دو شهادت
لا اله الا الله محمد رسول الله ٦
است و ايمان عبارت است از اقرار به زبان و اعتقاد قلبى و عمل بوسيله جوارح. بجز اين ايمان صحيح نيست.
هر كه دو شهادت را بدهد مال و جانش در پناه اسلام محفوظ است مگر جهت خاصى خون يا مال او را حلال نمايد و حسابش بر خدا است و اقرار به سؤال و جواب در قبر هنگام دفن مرده و منكر و نكير و عذاب قبر و اقرار به آفرينش بهشت و جهنم و معراج پيامبر ٦ تا آسمان هفتم و از آنجا تا سدرة المنتهى و از آنجا تا حجب نور و اقرار به مناجات خدا با او و اين عروج بوسيله جسم و روح او بوده در حال كمال صحت و واقعيت نه در خواب و بوسيله رؤيا و اين عروج نه براى آن بود كه خداوند در آن مكان قرار داشت زيرا خداوند منزه است از احتياج به مكان بلكه عروج براى اين بود كه موجب افزايش مقام و شخصيت آن جناب بشود و تا به او ملكوت آسمانها را نشان دهند چنان كه ملكوت زمين را نشان دادند و در آنجا مشاهده از عظمت خداى متعال و به امت خويش خبر دهد از آيات و علامات كه بر فراز آسمانها ديده.
و اقرار به حوض و شفاعت گناهكاران از اصحاب كبائر و اقرار به صراط و حساب و ميزان و لوح و قلم و عرش و كرسى. اقرار به اينكه نماز ستون دين است.
اول چيزى كه از بنده راجع به آن سؤال مىشود روز قيامت از اعمال و اول چيزى است كه پس از معرفت از آن بازخواست مىگردد. اگر قبول شود بقيه اعمال نيز قبول مىشود و اگر رد شد بقيه نيز رد مىشود و نمازهاى واجب در شبانهروز پنج قسم