احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣١ - اين هم مناظرهاى از حضرت رضا
حضرت رضا ٧ فرمود: نصرانيان نيز در باره عيسى همين عقيده را داشتند كه جزء او است و به سوى او برمىگردد. زردشتيان نيز در باره آتش و خورشيد همين عقيده را دارند و مىگويند جزء خدا است و به سوى او برمىگردد. خداى ما منزه است از اينكه جزء پذير باشد، زياد و كمى مخلوق هستند و دلالت مىكنند بر خالق خود.
ابو قره گفت روايت داريم كه خداوند ديده شدن و كلام را بين دو پيامبر تقسيم نموده. كلام را به موسى داده و ديده شدن را به حضرت محمد ٦.
حضرت رضا ٧ فرمود: پس آن شخص كه بود به جهانيان اعلام كرد از جانب خدا: كه ديدهها او را درك نمىكنند و نمىتوانند تصورش كنند و مانند ندارد.
مگر اين اعلاميهها از محمد مصطفى ٦ نيست؟ گفت چرا. فرمود:
پس چطور مىشود كه شخصى از جانب خدا به مردم اعلام كند كه من از طرف خدا مبعوث شدهام و شما را به دين خدا دعوت مىكنم. او مىفرمايد: لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ.
بعد خودش مىگويد من با چشم خود او را ديدهام و تصورش كردهام كه به صورت انسان است. خجالت نمىكشيد از چنين نسبتها. خدانشناسها و كفار نمىتوانند چنين نسبتى به پيامبر ما بدهند كه از جانب خدا دستورى بياورد. بعد بر خلاف آن نيز به طريق ديگر سخن مىگويد.
ابو قره گفت خداوند در قرآن مىفرمايد: وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى[١].
حضرت رضا ٧ فرمود: آيه بعد معنى مىكند كه پيامبر اكرم چه چيز را ديده.
ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى قلب محمد دروغ نمىگويد نسبت به آنچه چشمهايش ديده. در اين آيه معنى مىكند كه چشمهايش چه چيز را ديده. لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى آيات و نشانههاى بزرگ خدا را ديده. غير از خداست. در اين آيه مىفرمايد: وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً اگر چشمها او را ببينند پس احاطه علمى
[١] سوره نجم- ١٣ او را ديد مرتبه ديگرى