اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٥٩ - منشأ عفو و گذشت و راه رسيدن به آن

سفيدتر از پارچه‌هاى مصرى باشد [خداوند آنها را نابود مى‌كند]؛ زيرا هرگاه حرامى به آنها عرضه مى‌شد از آن دورى نمى‌كردند.»[١]

٤. كفر به خداوند: ارتكاب گناهان به‌تدريج انسان را به جايى مى‌رساند كه منكر خدا و پيامبر و معاد مى‌شود:

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُون؛[٢] آنگاه فرجام كسانى كه بدى كردند [بسى‌] بدتر بود، [چرا] كه آيات خدا را تكذيب كردند و آنها را به ريشخند مى‌گرفتند.

در اين آيه خداوند ارتكاب گناهان را سبب كفر مى‌داند. در روايات نيز به اين موضوع اشاره شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

اى بندگان خدا! از فرورفتن در گناهان و خوار شمردن آنها بپرهيزيد كه گناهان، خوارى را بر گناهكار چيره مى‌كند تا او را در انكار ولايت وصى پيامبرخدا صلى الله عليه و آله وارد كند و پيوسته در اين حالت خواهد بود تا او را وادار به رد يگانگى خدا و كفر به دين او كند.[٣]

انواع گناهان‌

گناهان به دو دسته كبيره و صغيره تقسيم مى‌شود. گناهان كبيره كيفرشان آتش جهنم است و گناهان صغيره نيز كيفرشان چيزى كمتر از آتش جهنم. امام‌صادق عليه السلام در تفسير آيه «اگر از منهيات الهى بزرگ دورى كنيد، كارهاى زشت شما را مى‌پوشانيم.» مى‌فرمايد:

گناهان كبيره آنهايى هستند كه خداوند بر مرتكب آنها آتش جهنم را واجب كرده است.[٤]

در برخى روايات گناهان كبيره شمارش شده‌اند؛ كشتن انسان بى‌گناه، عاق والدين، رباخوارى، تهمت زدن به زنان پاكدامن، خوردن مال يتيم، فرار از جنگ، ترك نماز بدون دليل‌

[١] - همان، ج ٢، ص ٨١

[٢] - روم( ٣٠): ١٠

[٣] - محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٧٠، ص ٣٦٠

[٤] - محمدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ٢٧٦