اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٥١ - آثار سخن نيكو
همچنين ايشان به نقل از پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
محبوبترين كارها نزد خداوند خشنود كردن مؤمن است، به اينكه گرسنگى او را برطرف كنى يا مشكل او را حل نمايى.[١]
كمك به درماندگان و نيازمندان آنچنان اهميت دارد كه امامباقر عليه السلام در پاسخ به گفته يكى از اصحاب مبنى بر اينكه جمعيت شيعيان افزايش يافته، مىفرمايد: آيا ثروتمندان به تهيدستان توجه دارند و نيكوكاران، بدكاران را عفو مىكنند و [شيعيان با يكديگر] مواسات مىكنند؟ او عرض كرد: خير. امام عليه السلام فرمود: آنان شيعه نيستند. شيعه كسى است كه ويژگىهاى پيشگفته را داراست.[٢]
٤. خدمت به مؤمنان: اميرالمؤمنين عليه السلام به نقل از پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
هيچ مسلمانى گروهى از مسلمانان را خدمت نمىكند، مگر اينكه خداوند در بهشت به تعداد آنها به او خدمتكار عطا مىكند.[٣]
در سيره معصومان عليهم السلام نمونههاى متعددى از اهتمام ايشان به امور مسلمانان نقل شده كه به برخى از آنها بهاختصار اشاره مىكنيم: اميرالمؤمنين عليه السلام و خانوادهاش سه شب پياپى غذاى افطارى خود را كه قرص نانى بود، به يتيم و اسير و فقير بخشيدند و در شأن آنان سوره «هل أتى» نازل شد. همچنين نقل شده است كه مردى از امامحسن عليه السلام درخواست كمك كرد.
امام عليه السلام پنجاههزار درهم و پانصد دينار به او بخشيد و فرمود: حمالى بياور تا آنها را ببرد.
هنگامى كه سائل، چنين كرد، امام عليه السلام بالاپوش خود را به وى بخشيد و فرمود: اين كرايه حمال است.[٤] همچنين روايت شده كه امامحسن عليه السلام وقتى شنيد مردى كه در كنار او در مسجدالحرام
نشسته، از خدا مىخواهد به او ده هزار درهم روزى كند به منزل خويش آمد و همان مبلغ را براى او فرستاد.[٥]
[١] - همان، ص ١٩١
[٢] - محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ١٧، ص ٣١٣
[٣] - محمدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ٢٠٩
[٤] - محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٤٣، ص ٣٤١
[٥] - همان