اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ١٤٩ - مفهوم سخن نيكو

به‌ يكديگر بيان مى‌كند:

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ؛[١] محمّد صلى الله عليه و آله پيامبر خداست؛ و كسانى كه با اويند، بر كافران، سختگير [و] با يكديگر مهربانند.

بديهى است برادرى مؤمنان با يكديگر مى‌طلبد كه آنان با يكديگر مهربان باشند و به‌هنگام نياز به يارى يكديگر بشتابند.

در روايات نيز بر اين موضوع تصريح شده است. امام‌صادق عليه السلام به قول از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

كسى كه شب را به صبح برساند و به امور مسلمانان توجهى نداشته باشد، مسلمان نيست و كسى كه فرياد يارى‌خواهى مسلمانى را بشنود و به يارى او نشتابد، مسلمان نيست.[٢]

در رواياتى ديگر از امام‌صادق عليه السلام آمده است:

مؤمنان برادر و فرزندان يك پدر و مادر هستند. هرگاه يكى از آنها دچار درد و رنجى شود، ديگران نيز به خواب نمى‌روند.[٣]

مؤمنان برادر يكديگر و همانند اعضاى يك بدن هستند. اگر عضوى از آن به درد آيد، ديگر اعضا نيز آن را حس مى‌كنند و روح آنان نيز يكى است و ارتباط روح مؤمن با خدا سخت‌تر از ارتباط شعاع خورشيد با خود خورشيد است.[٤]

و از پيامبر صلى الله عليه و آله نيز روايت شده است:

مردم عيال خداوند هستند و محبوب‌ترين مردم نزد خدا كسى است كه براى مردم سودمندتر است و خانواده‌اى را خوشنود مى‌كند.[٥]

[١] - فتح( ٤٨): ٢٩

[٢] - محمدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ١٦٣

[٣] - همان، ص ١٦٥

[٤] - همان، ص ١٦٦

[٥] - همان، ص ١٦٣