ترجمه روضة کافي شيخ کليني
(١)
تأويل يك آيه
٢ ص
(٢)
داستان تبعيد ابو ذر غفارى بربذه
٤ ص
(٣)
برخى از علائم ظهور
٧ ص
(٤)
حديث صيحه و آواز آسمانى
٨ ص
(٥)
خبر از خلافت بنى عباس
٩ ص
(٦)
دو علامت براى ظهور قائم - ع -
١١ ص
(٧)
احاديثى در فضيلت شيعه
١٣ ص
(٨)
داستانى از مجلس سوگوارى امام حسين - ع -
١٧ ص
(٩)
معجزه باران از خاتم پيغمبران - ص -
١٨ ص
(١٠)
در معناى شريف و حسيب
٢١ ص
(١١)
داستان يأجوج و مأجوج
٢٢ ص
(١٢)
يك معجزه از پيغمبر اكرم - ص -
٢٣ ص
(١٣)
خواب ديدن رسول خدا - ص -
٢٥ ص
(١٤)
تفسير يك آيه
٢٦ ص
(١٥)
تفسير يك آيه
٢٧ ص
(١٦)
نشانههائى از ظهور امام قائم - ع -
٢٨ ص
(١٧)
اختلاف ميان گفتار و كردار
٣١ ص
(١٨)
تفسير يك آيه
٣٣ ص
(١٩)
«خير» نهرى است در بهشت
٣٥ ص
(٢٠)
حديث قبهها(گنبدها)
٣٦ ص
(٢١)
بنى اميه و وزغ
٣٧ ص
(٢٢)
حديث اندام آدم - ع -
٣٨ ص
(٢٣)
مكالمه امام چهارم با يزيد
٤١ ص
(٢٤)
فضيلت شيعه
٤٣ ص
(٢٥)
تظلم حضرت زهرا - ع -
٤٥ ص
(٢٦)
احاديثى در باره باران و دريا
٤٦ ص
(٢٧)
برخى از علائم ظهور
٤٩ ص
(٢٨)
نصيحتى از امام صادق - ع -
٥٣ ص
(٢٩)
ارتداد مردم پس از رسول خدا - ص -
٥٥ ص
(٣٠)
بندگان نيك خدا
٥٧ ص
(٣١)
تفسير يك آيه
٥٩ ص
(٣٢)
قضيه دفن زيد بن على ع
٦١ ص
(٣٣)
كمال حقيقت ايمان
٦٣ ص
(٣٤)
زندگى و مرگ رسول خدا ص براى امت خير بود
٦٥ ص
(٣٥)
زمين لرزه
٦٧ ص
(٣٦)
كيفيت خلقت برخى از ستارگان
٦٩ ص
(٣٧)
احتجاج امام صادق - ع - بر عمريها
٧٠ ص
(٣٨)
در احتجاج امام صادق - ع - بر بنى عباس
٧٣ ص
(٣٩)
وادى برهوت و بلهوت
٧٥ ص
(٤٠)
خروج رسول خدا(ص) از غار ثور
٧٧ ص
(٤١)
نصيحتى از امام صادق - ع -
٧٩ ص
(٤٢)
درمانى براى برخى از امراض
٨٠ ص
(٤٣)
(حديث نوح ع در روز قيامت)
٨٣ ص
(٤٤)
نشانه شيعه
٨٤ ص
(٤٥)
پاسخ به سخن اهل سنت
٨٧ ص
(٤٦)
در باره ولايت ائمه - ع -
٨٨ ص
(٤٧)
خروس آسمانى
٩١ ص
(٤٨)
خروج سفيانى
٩٣ ص
(٤٩)
فضيلت شيعه
٩٥ ص
(٥٠)
قطعهاى از تاريخ پيغمبر - ص -
٩٧ ص
(٥١)
داستانى از جنگ احزاب
٩٩ ص
(٥٢)
فضيلت مسجد كوفه و داستان نوح - ع -
١٠١ ص
(٥٣)
وظيفه شيعه نسبت بمخالفان
١٠٩ ص
(٥٤)
تأويل و تفسير چند آيه
١١٠ ص
(٥٥)
در تعبير خواب
١١٥ ص
(٥٦)
(حديث ابى ذر رضي الله عنه)
١٢٣ ص
(٥٧)
داستانى از ولادت پيغمبر - ص -
١٢٧ ص
(٥٨)
در آداب مسافرت و رفيقان سفر
١٣٠ ص
(٥٩)
تفسير يك آيه
١٣٣ ص
(٦٠)
بيان علت سرما و گرما
١٣٥ ص
(٦١)
(حديث فقهاء و دانشمندان)
١٣٧ ص
(٦٢)
مصاحبه با ابو ذر - ره -
١٣٧ ص
(٦٣)
تجسس يهوديان قديم از هجرتگاه پيغمبر - ص -
١٣٩ ص
(٦٤)
در تفسير قرآن و عالمان بدان
١٤٢ ص
(٦٥)
دستور مسافرت
١٤٥ ص
(٦٦)
فضيلت شيعه
١٤٧ ص
(٦٧)
داستان طالوت
١٤٨ ص
(٦٨)
مصاحبه امام باقر - ع -
١٥٠ ص
(٦٩)
واقعه جنگ احد
١٥١ ص
(٧٠)
داستان صلح حديبيه
١٥٥ ص
(٧١)
داستان قوم لوط ع
١٦٢ ص
(٧٢)
در علم نجوم
١٦٦ ص
(٧٣)
مدت حمل مريم بعيسى - ع -
١٦٩ ص
(٧٤)
در فضيلت شيعه
١٧٠ ص
(٧٥)
در تعبير خواب
١٧٣ ص
(٧٦)
(داستان آن كسى كه عيسى ع زندهاش كرد)
١٧٦ ص
(٧٧)
(حديث اسلام على ع)
١٧٨ ص
(٧٨)
نبوت خالد بن سنان عبسى
١٨٣ ص
(٧٩)
بيعت با أبى بكر
١٨٤ ص
(٨٠)
در باره منافقان
١٨٦ ص
(٨١)
در شكر و رضاى پروردگار
١٨٨ ص
(٨٢)
داستان واقفيه و ابن قياما
١٩٠ ص
(٨٣)
آداب سفر
١٩١ ص
(٨٤)
مصاحبه يكى از خوارج با امام باقر(ع)
١٩٣ ص
(٨٥)
(خطبهاى از امير المؤمنين ع)
١٩٧ ص
(٨٦)
(خطبه ديگرى از امير مؤمنان ع)
٢٠٦ ص
(٨٧)
مصاحبه حمران با امام باقر - ع -
٢٠٨ ص
(٨٨)
مناظره عبد الله بن الحسن با امام صادق - ع -
٢١٣ ص
(٨٩)
فضائل شيعه
٢١٥ ص
(٩٠)
داستان ولادت و تربيت ابراهيم - ع -
٢١٧ ص
(٩١)
داستان محاجه ابراهيم - ع - با نمرود
٢٢٠ ص
(٩٢)
داستان هجرت ابراهيم - ع -
٢٢٢ ص
(٩٣)
داستانى از جنگ بدر
٢٢٨ ص
(٩٤)
تأويل بعض از آيات
٢٣٠ ص
(٩٥)
در باره برخى از بيماريها
٢٣٩ ص
(٩٦)
حديث عابد
٢٤٢ ص
(٩٧)
خطبهاى از امير مؤمنان ع
٢٤٥ ص
(٩٨)
خلت ابراهيم - ع -
٢٥٢ ص
(٩٩)
دعاى ابراهيم خليل - ع -
٢٥٤ ص
(١٠٠)
يك پيش گوئى از امام باقر - ع -
٢٥٧ ص
(١٠١)
در ظهور امام عصر - عج -
٢٥٩ ص
(١٠٢)
فهرست جلد اول كتاب الروضة من الكافى موضوع صفحه
٢٦٠ ص
(١٠٣)
*(فهرست جلد دوم كتاب الروضة) * من الكافى
٢٦١ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٢ - مكالمه امام چهارم با يزيد

مترجم گويد: ميان مورّخين مسلم است كه يزيد پس از اينكه بخلافت رسيد هيچ گاه بمكه و مدينه نرفت، و در نتيجه چنين اتفاقى ميان او و امام چهارم عليه السّلام رخ نداده است، و بهمين خاطر مجلسى (ره) براى توجيه اين حديث گويد: ممكن است راوى يزيد را با مسلم بن عقبة (كه در سال ٦٣ بمدينه آمد و ميان او و حضرت على بن الحسين عليه السّلام مكالماتى اتفاق افتاد) اشتباه كرده باشد ... ولى اين احتمال هم با عبارت حديث مخالف است چون مسلم بن عقبة قرشى نبوده تا چنين احتمالى داده شود ... گذشته از اينكه جريان برخورد مسلم بن عقبة با آن حضرت بدين نحو نبوده است.

مسعودى در مروج الذهب داستان آمدن مسلم بن عقبة را بمدينه كه نقل كرده گويد: مسلم بن عقبة نسبت بعلى بن الحسين بسختى خشمناك بود و او و پدرانش را دشنام ميداد ولى چون آن حضرت را بنزد او بردند همين كه چشمش بدان حضرت افتاد لرزه اندامش را گرفته از جا برخاست و احترام زيادى نسبت بدان جناب مبذول داشت و او را روى تخت در كنار خود نشانيد و گفت: هر حاجتى دارى بگو تا انجام دهم، امام عليه السّلام از او خواست تا از كشتن جمعى (كه مسلم قصد كشتنشان را داشت) صرف نظر كند و او نيز پذيرفت، و پس از آن با احترام حضرت را باز گرداند ...

و شيخ مفيد (ره) نيز در ارشاد (ج ٢ ص: ١٥٢، ارشاد مترجم) نظير آن را روايت كرده است و بهر صورت اين حديث باين نحو، بهيچ وجه قابل توجيه نيست جز آنكه بگوئيم راوى هم در اصل داستان يزيد را با مسلم اشتباه كرده و هم در نقل مكالمه مسلم با امام چهارم عليه السّلام، و يا اينكه از اصل حديث را موضوع بدانيم و اللَّه اعلم.

٣١٤- عبد اللَّه بن مغيرة گويد: بحضرت أبو الحسن عليه السّلام گفتم: من دو تا همسايه دارم يكى ناصبى است و ديگرى زيدى، و من ناچارم با اينها معاشرت كنم با كداميك معاشرت كنم؟ فرمود: هر دو يكسانند هر كه يك آيه از قرآن را تكذيب كند اسلام را پشت سر انداخته و همه قرآن و پيمبران و رسولان را تكذيب كرده (و دروغگو پنداشته) است.

سپس فرمود: براستى كه اين يكى (يعنى ناصبى) دشمن تو است، و آن زيدى دشمن ما است.

شرح- ناصبى در روايات گاهى بر دشمنان اهل بيت عليهم السّلام اطلاق مى‌شود و شكى نيست كه آنها بدترين فرق اسلام و بلكه بدتر از يهود و نصارى هستند و حتى نكاح با آنها حرام است، و گاهى ناصبى بمطلق مخالفين شيعه اطلاق مى‌شود، چنانچه ظاهر اين حديث است، و مقصود عموم اهل سنتند كه عداوتى نسبت باهل بيت عليهم السّلام ندارند بلكه با شيعه كه قائل بامامت آنها هستند مخالفند.

و اما زيديه با اهل بيت عداوت دارند و بگفته مرحوم مجلسى (ره) حكم بفسق اهل بيت ميكنند بخاطر