ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٣٦ - بيان علت سرما و گرما

و بهر اندازه اين پائين آيد آن يك بالا رود، و هر گاه در تابستان روز سردى شود اين كار مربوط بماه است و هر گاه در زمستان روزى گرم شود آن هم از كارهاى خورشيد است، اين است اندازه‌گيرى خداى عزيز دانا و منم بنده پروردگار جهانيان.

شرح- فيض (ره) در شرح اين حديث گويد: اين حديث منافات با اين مطلب ندارد كه پيدايش حرارت در تابستان بواسطه ارتفاع خورشيد است و سرماى در زمستان بخاطر دورى آن، زيرا ممكن است اين هر دو در سرما و گرما دخالت داشته باشند و يكى سبب آشكار و جلى باشد و ديگرى سبب پنهان و خفى، و امام عليه السّلام سبب خفى را بخاطر پنهان بودنش بيان فرموده و سبب جلى را بخاطر آشكار بودنش ذكر نفرموده.

و مرحوم مجلسى (ره) گويد: ممكن است تأثير مريخ و زحل در سرما و گرما از نظر خاصيت آنها باشد نه از جهت سرايت گرما و سرما از آنها مانند تأثيرات ستارگان در زمين هنگام تقارن با يك ديگر (و امثال آنها) ....

و برخى گفته‌اند اين حديث از آن احاديثى است كه بايد علم آن را بخود اهل بيت عليهم السّلام واگذاشت.

٤٧٥- عبد اللَّه بن ميمون قداح از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه رسول خدا (ص) بعلى عليه السّلام فرمود. يا على هر كه تو را دوست بدارد و بميرد كار خويش را انجام داده (و يا بآرزوى خود رسيده) و هر كه دوستت بدارد و هنوز نمرده است او كسى است كه انتظار (سعادت خويش را) ببرد، و خورشيد طلوع و غروب نكند جز آنكه بروزى و ايمان بر او طلوع كند (و هر روز روزى و ايمان تازه‌اى بهره او گردد) و در نسخه‌اى بجاى «ايمان» «نور» ذكر شده.

شرح- جمله‌

«فقد قضى نحبه ...»

اشاره است بآيه شريفه: «از جمله مؤمنان مردانى هستند كه به پيمان خويش با خدا وفا كرده‌اند، پس برخى از ايشان تعهد خويش بسر برده (و شهادت يافته) اند و برخى از ايشان منتظرند و هيچ گونه تغييرى نيافته‌اند» (سوره احزاب آيه ٢٣).

٤٧٦- سكونى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه رسول خدا (ص) فرمود: بزودى زمانى بر امت‌