ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٥ - نشانه شيعه

و دينداريم براى خداى عز و جل روى اين پايه است كه شما سروران من هستيد و گاهى اتفاق مى‌افتد كه يكى از كسانى كه مرا نمى‌شناسد از من ميپرسد و ميگويد: تو از كدام مردم هستى، و من باو ميگويم:

مرد عربى از بجيله‌ام، آيا گناهى بر من است كه (دنبال آن) نگويم: از دوستداران بنى هاشم هستم؟

فرمود: نه، آيا دل و خواسته‌ات بر اين نيست كه از دوستان مائى؟ عرضكردم: چرا بخدا سوگند، فرمود: همين كه ميگوئى من از عرب هستم ديگر گناهى بر تو نيست، همانا تو در نسب و بهره و شمار و حسب مردى عرب هستى، و در دين و آنچه مربوط بدين است و بدان براى خداى عز و جل ديندارى كنى از اطاعت ما و دستور گرفتن بدان از ما تو از دوستان ما هستى و از ما و بسوى مائى.

٣٩٦- ابو يحيى كوكب الدم از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود: همانا حواريان عيسى عليه السّلام شيعيان او بودند، و شيعيان ما نيز حواريان ما هستند، و چنان نبود كه حواريان عيسى فرمانبرداريشان از او بيش از فرمانبردارى حواريان ما از ما باشد، و عيسى بحواريين خود فرمود: «ياوران من در راه خدا كيانند آنها گفتند مائيم ياوران خدا» (سوره صف آيه ١٤) و بخدا سوگند نه در برابر يهود ياريش كردند و نه در راه او جنگ كردند، ولى شيعيان ما- بخدا- پيوسته از روزى كه خداى عز و جل پيغمبرش را قبض روح فرمود (و آن حضرت از دنيا رفت) تاكنون ما را يارى كرده و در راه ما جنگ كرده و بآتش سوخته و دچار عذاب و شكنجه گشته و در شهرها آواره شدند، خداوند از جانب ما بدانها جزاى خير دهد.

و امير مؤمنان عليه السّلام فرمود: بخدا سوگند اگر ببينى دوستان ما را با شمشير بزنند هرگز ما را دشمن‌