ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٤ - نشانه شيعه

بنزد محمد (ص) كه روى تلى از مشك قرار دارد و على عليه السّلام نيز با او است برسد، و اين است گفتار خداى عز و جل: «و چون او را (بر اين تفسير يعنى على عليه السّلام را) نزديك (و مقرب درگاه خدا و رسول) بينند چهره كسانى كه كفر ورزيدند بدريخت (و سيه‌گون) گردد» (سوره ملك آيه ٢٧) پس نوح (نزديك آيد و) بمحمد (ص) گويد: اى محمد همانا خداى تبارك و تعالى از من پرسيد كه آيا تبليغ رسالت كردى؟ و من پاسخدادم آرى، پس فرمود: كيست كه براى تو گواهى دهد؟ من گفتم محمد (ص)، پيغمبر (ص) (بجعفر بن ابى طالب و حمزة بن عبد المطلب) فرمايد: اى جعفر و اى حمزه برويد و براى نوح گواهى دهيد كه او تبليغ رسالت كرد، امام صادق عليه السّلام فرمود: پس جعفر و حمزه گواهان تبليغ رسالت پيغمبرانند، من عرضكردم: قربانت پس على عليه السّلام كجاست؟ فرمود: مقام آن حضرت بالاتر از اين است.

٣٩٣- جميل از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: رسول خدا (ص) چنان بود كه نگاههاى خود را ميان اصحاب خود تقسيم ميكرد، و بهر يك بطور مساوى نگاه ميكرد.

٣٩٤- امام صادق فرمود: هيچ گاه رسول خدا (ص) با كنه خرد خود با بندگان خدا سخن نگفت، رسول خدا (ص) فرمود: ما گروه پيمبران مأموريم كه با مردم باندازه عقل و خرد آنها سخن گوئيم.

[نشانه شيعه‌]

٣٩٥- مالك بن عطية گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: من مردى از قبيله بجيله‌ام،