ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥١ - برخى از علائم ظهور

اين حديث را عنوان كرده و آن را با تحقيقات و اكتشافات جديد دانشمندان در باره كره ماه و خورشيد منطبق ساخته و آن را از معجزات ائمه اطهار دانسته است، كه چون نقل آن خارج از وضع ترجمه و شرح ما است از ذكر آن خوددارى شد و هر كه خواهد بكتاب مزبور مراجعه نمايد.

٣٣٣- زيد ابو الحسن گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود: هر كه حقيقت ثابت و پابرجائى (از ايمان) داشته باشد بشبهه پوسيده توقّف نكند (و در برابر سخنان شبهه‌ناك بى‌پر و پايه لغزش نيابد) تا سر حد هدف خود را بداند (و بحقيقت دست يابد) و حكم پيش آمد تازه را از زبان گوينده (بحق كه) وارث دانش (گذشتگان است) بجويد، و بچه چيز ندانستيد آنچه را منكر شديد (مجلسى (ره) گفته يعنى شما براهنمائى ائمه دين منكر روش گمراهى شديد، و يا مقصود سرزنش مردم است كه چرا در اثر تنبلى و سهل‌انگارى در مراجعه بائمه حق نبايد بدانيد آنچه را داناى بدان نيستيد) و بچه چيز دانستيد آنچه را بدان بينا گشتيد اگر مؤمن هستيد؟

٣٣٤- يونس بن عبد الرحمن در حديث مرفوعى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود: هيچ باطلى نيست كه در برابر حق قيام كند جز آنكه حق بر باطل پيروز گردد، و دليل آن گفتار خداى عز و جل است كه فرمايد: «بلكه حق را بر باطل بيفكنيم تا آن را درهم بشكند و يكباره آن باطل نابود گردد و از بين برود» (سوره انبياء آيه ١٨).

٣٣٥- و در حديث مرسلى از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود: كسى را جز خدا تكيه‌گاه خود نگيريد، تا سبب شود كه مؤمن نباشيد، زيرا هر سبب و نسب و خويشاوندى و تكيه‌گاه و بدعت و شبهه‌اى بريده و نابود گردد چنانچه غبارى كه روى سنگ سخت قرار دارد بمجرد آمدن باران تند از بين برود، جز آنچه قرآن (كريم) آن را ثابت كرده است.

٣٣٦- ابن مسكان از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود: مائيم ريشه هر خير و خوبى، و همه‌