ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٥ - «خير» نهرى است در بهشت

بدن بيرون كند.

(٢): زمين، كه خشكى و گرما از آن متولد گردد (و وجود آن دو براى سلامت بدن انسانى لازم است).

(٣): خوراك، كه خون از آن بوجود آيد، مگر ندانى كه غذا وارد معده گردد، و معده آن را خوراك دهد تا نرم گردد، سپس شيره‌اش گرفته شود، و پس از آن طبيعت انسانى آن شيره را خون سازد و تفاله و ته‌نشينش پائين رود.

(٤): آب كه مولد بلغم است.

[ «خير» نهرى است در بهشت‌]

٢٩٨- حسين بن اعين برادر مالك بن اعين گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: اينكه شخصى بشخص ديگر ميگويد: خدايت پاداش خير دهد، معناى خير چيست؟ فرمود: خير نام نهرى است در بهشت كه سرچشمه‌اش كوثر است، و كوثر از ساق عرش سرچشمه گيرد، و بر آن نهر منازل اوصياء و شيعيانشان بنا شده و بر دو طرف اين نهر دختركانى برآيند كه هر گاه يكى از آنها را از جاى برآرند ديگرى بجاى او بيرون آيد، و نامشان بنام آن نهر (خير) ناميده شده و همين است معناى گفتار خداى تعالى: «در آنها (يعنى در آن بهشتها) خيراتى هستند زيبا روى» (سوره الرحمن آيه ٧٠) و مقصود گوينده (از جزاك اللَّه خيرا) همان منازلى است كه خداوند براى برگزيدگان و خوبان خلق خود آماده كرده است.

٢٩٩- ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: همانا در بهشت نهرى است كه در دو طرف آن حوريانى روئيده شده، و چون مرد مؤمنى بيكى از آنها برخورد كند و از آن خوشش آيد آن را از جاى بركند، و خداى عز و جل بجاى آن حوريه ديگرى بروياند.