ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥٧ - يك پيش گوئى از امام باقر - ع

او شكرگزارى نعمتش بحساب آورده (و پاداش سپاسگزاران را بآنها داده)، چنانچه دانسته كه جهانيان درك او نتوانند و همان را ايمان آنان محسوب داشته است (و پاداش مؤمنان را بآنها مرحمت فرموده) و اين بخاطر اين است كه بخوبى ميداند طاقت و وسع بندگان محدود است و از اين اندازه نگذرد، زيرا هيچ يك از آفريدگانش بحق عبادت و پرستش او نرسد، و چگونه توان بحق عبادت و پرستش كسى رسيد كه حد و نهايت و چگونگى ندارد. برتر است خداوند از حد و چگونگى برترى بزرگى.

[يك پيش گوئى از امام باقر- ع-]

٥٩٣- جابر گويد: خدمت امام باقر (ع) بوديم، صحبت از حكومت و سلطنت بنى اميه بميان آمد، امام باقر عليه السّلام فرمود: «هيچ كس بر ضدّ هشام (بن عبد الملك) قيام نكند جز آنكه هشام او را بكشد و مدت حكومت هشام را آن حضرت بيست سال ذكر فرمود، ما بيتابى كرديم. حضرت فرمود چيست شما را؟

هر گاه خداى عز و جل بخواهد سلطنت و قدرت قوم و ملتى را از بين ببرد بفرشته (موكل بر فلك) دستور دهد تا در گردش فلك شتاب كند و بهمان اندازه كه ميخواهد اندازه گيرد.

جابر گويد: ما اين سخن را به زيد (بن على كه در كوفه بر عليه هشام قيام كرد و بالاخره بدست او بشهادت رسيد) گفتيم، او گفت: من خودم در حضور هشام بودم كه در پيش او برسول خدا (ص) دشنام دادند و او جلوگيرى نكرد و حالش نيز تغيير نكرد، و بخدا سوگند اگر كسى (براى قيام بر ضد او) نباشد جز من و پسرم بر عليه او قيام خواهم كرد.

٥٩٤- معلى بن خنيس گويد: خدمت امام صادق (ع) بودم كه محمد بن عبد اللَّه (بن الحسن كه شرح‌