ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٧٥ - در تعبير خواب
جز براى شخص مؤمنى كه از حسد و ستم دور باشد.
٥٣١- مردى از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: در زمان رسول خدا (ص) مردى بود كه باو «ذو النّمرة» ميگفتند و در صورت از زشتترين مردم بود، و جهت اينكه بدو «ذو النمرة» ميگفتند نيز بخاطر همان زشتى او بود (چون نمرة در لغت بمعناى لكه صورت است كه از رنگ آن نباشد) پس آن مرد بنزد رسول خدا (ص) آمده عرضكرد: اى رسول خدا بمن خبر ده كه خداى عز و جل چه چيزهائى بر من واجب كرده است؟ رسول خدا (ص) فرمود: خدا بر تو واجب كرده است هفده ركعت نماز در هر شبانه روز، و روزه ماه رمضان را اگر درك كردى (و زنده ماندى) و حج را اگر استطاعت پيدا كردى و زكاة را، و آن را براى او شرح داد، آن مرد گفت: سوگند بدان خدائى كه تو را بحق بنبوت مبعوث فرموده من براى پروردگار خود زياده بر آنچه بر من واجب كرده چيزى انجام نخواهم داد، پيغمبر (ص) فرمود: چرا اى ذو النمرة؟
عرضكرد: براى آنكه مرا اين طور زشت آفريده! در اين هنگام جبرئيل بر پيغمبر (ص) نازل شده عرضكرد: اى رسول خدا همانا پروردگارت بتو دستور دهد كه ذو النمرة را از طرف او سلام برسانى و باو بگوئى: پروردگارت تبارك و تعالى ميفرمايد:
آيا خوشنود نيستى كه در روز قيامت تو را بزيبائى جبرئيل محشور گردانم.
رسول خدا (ص) باو فرمود: اى ذو النمرة اين جبرئيل است كه بمن دستور داده تو را سلام رسانم و پروردگارت بتو ميفرمايد: آيا خوشنود نيستى كه من تو را (در روز قيامت) بزيبائى جبرئيل محشور گردانم.