ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٧٤ - در تعبير خواب

را در سوره يوسف بيان فرموده) از خوابهاى پريشان (و بى‌تعبير) بوده (و بخاطر تعبيرى كه حضرت يوسف عليه السّلام كرد واقعيت پيدا كرد)؟ حضرت ابو الحسن عليه السّلام فرمود: زنى در زمان رسول خدا (ص) در خواب ديد كه ستون خانه‌اش شكسته، پس بنزد رسول خدا (ص) آمد و خواب خود را نقل كرد، رسول خدا (ص) فرمود: شوهرت با حال خوشى از سفر مى‌آيد، و شوهر آن زن بسفر رفته بود، و چنانچه پيغمبر (ص) فرموده بود از سفر بازگشت.

بار ديگر شوهرش بسفرى رفت و آن زن دوباره در خواب ديد كه ستون خانه‌اش شكسته باز نزد پيغمبر (ص) آمد و خوابش را گفت و حضرت بدو فرمود: شوهرت با خوشى از سفر مى‌آيد و چنان شد كه فرموده بود.

براى بار سوم شوهرش بسفر رفت و آن زن (همان طور) در خواب ديد كه ستون خانه‌اش شكسته اين بار مرد چپ و شومى را ديدار كرد و خوابش را براى او گفت آن مرد بد سرشت باو گفت: شوهرت خواهد مرد، اين خبر بگوش پيغمبر (ص) رسيد فرمود: چرا اين مرد خواب آن زن را خوب تعبير نكرد! ٥٢٩- جابر بن يزيد از امام باقر (ع) روايت كند كه رسول خدا (ص) ميفرمود: همانا خواب مؤمن (چون پرنده‌اى) ميان زمين و آسمان بر سر صاحبش بال بگشايد تا وقتى كه خودش آن را تعبير كند يا ديگرى مانند خودش آن را برايش تعبير كند، و چون تعبير شد بزمين آيد، پس خواب خود را جز براى شخص خردمند باز نگوئيد.

٥٣٠- ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه رسول خدا (ص) فرمود: خواب را نبايد گفت‌