پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٨ - موضعگيرى امام صادق عليه السلام در برابر قيام زيد

١. فضيل بن يسار گويد: من پس از واقعه قتل زيد رضى اللّه عنه به مدينه و نزد امام صادق عليه السّلام رفتم و آن حضرت را در جريان نتايج قيام قرار دادم. امام عليه السّلام پس از شنيدن سخنان من و شرح آنچه در ميدان جنگ واقع شده بود فرمودند: «اى فضيل آيا در جنگ با شاميان همراه عمويم زيد بودى؟» عرض كردم: آرى. فرمود: «چند تن از آنان را كشتى؟» عرض كردم: شش نفر. فرمود: «نكند كه در جواز ريختن خونشان شك دارى؟» عرض كردم: اگر در اين مطلب شكى داشتم حتما از كشتن آنان خوددارى مى‌نمودم. فضيل گويد شنيدم كه امام صادق مى‌فرمود:

«أشركني اللّه في تلك الدماء، مضى و اللّه زيد عمّي و أصحابه شهداء، مثل ما مضى عليه عليّ بن أبي طالب و أصحابه»؛

خداوند مرا نيز در اين خون‌ها شريك نمايد، به خدا سوگند كه عمويم زيد و ياران او شهيد هستند و به همان راهى رفته‌اند كه امام على بن ابى طالب و يارانش رفته‌اند[١].

٢. عبد الرحمن بن سيّابه گويد: امام صادق عليه السّلام هزار دينار به من دادند تا آن را در ميان بازماندگان شهداى قيام زيد بن على بن الحسين عليهما السّلام تقسيم كنم، من نيز اين كار را انجام دادم و از آن مبلغ، چهار دينار به عبد اللّه، برادر فضيل رسّان رسيد[٢].

امام صادق عليه السّلام اين‌گونه قيام عمويش زيد را دنبال مى‌كرد و متحمل پيامدهاى آن مى‌گرديد. اين دو روايت سطح روابطى را كه ميان امام عليه السّلام و شيعيان انقلابى وجود داشت نشان مى‌دهد كه امام عليه السّلام حتى دستور مى‌داده‌اند تا خانواده‌هاى شهدا شناسايى شده و ميان آن‌ها پول تقسيم شود.

[١] . امالى صدوق/ ٢٨٦.

[٢] . امالى صدوق/ ٢٧٥.