پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥١ - بالا گرفتن كار بنى عباس و موضعگيرى امام صادق عليه السلام

آمد و آن حضرت را دعوت كرد. آن حضرت دستور داد روپوشى براى آن حضرت آوردند كه يك روى آن سياه و روى ديگر آن سفيد بود. حضرت آن را پوشيدند و فرمودند: آگاه باشيد كه من اين لباس را مى‌پوشم در حالى‌كه مى‌دانم لباس اهل جهنّم است‌[١].

مردى از امام صادق عليه السّلام روايت مى‌كند كه امام صادق عليه السّلام فرمود: «در حيره بر ابو العبّاس سفّاح داخل شدم. ابو العبّاس گفت: يا ابا عبد اللّه، چه مى‌گويى در روزه امروز؟ گفتم: اين واگذار به عمل امام است. اگر تو روزه بگيرى ما روزه مى‌گيريم و اگر تو افطار كنى، ما افطار مى‌كنيم. پس ابو العبّاس گفت: اى غلام سفره را بياور. من هم با او خوردم در حالى‌كه به خدا سوگند مى‌دانستم كه آن روز روزى از روزهاى ماه رمضان است. من يك روز از روزه ماه رمضان را افطار كردم و قضاى آن بر من آسانتر است از اينكه سرم بريده شود و ديگر در زمين كسى خدا را عبادت نكند»[٢].

از ديگر سوى امام عليه السّلام نسبت به قتل عام امويان انتقاد كرده و از سفّاح خواست حال كه حكومت را از دست آنان درآورده از كشتار آنان دست بدارد.

سفّاح بسيار شگفت‌زده و متعجّب شد كه ديد امام صادق عليه السّلام در برابر كينه‌توزترين دشمنان خود كه انواع ستم‌ها را بر سر اهل بيت عليهم السّلام ريخته‌اند چنين موضعى گرفته است. چرا كه موضع‌گيرى امام صادق عليه السّلام هيچگاه از روى عصبيّت جاهلى و روح تشفّى (انتقام‌جويى و خنك كردن دل) نبوده است‌[٣].

پى‌آمد پديده جمع شدن گرداگرد امام عليه السّلام و استفاده از علوم او در اقدامات عبّاسيان در محدود كردن آن حضرت منعكس گرديد شدت اين فشار و سختگيرى را در اين روايت ملاحظه كنيد:

[١] . كافى ٦/ ٤٤٩، بحار الانوار ٤٧/ ٤٥.

[٢] . كافى ٤/ ٨٣.

[٣] . حياة الامام جعفر الصّادق ٧/ ٨٠.