پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٠ - بالا گرفتن كار بنى عباس و موضعگيرى امام صادق عليه السلام

آن همكارى با ظالمان و شكايت بردن به نزد ظالمان را حرام مى‌دانند و محدوده زمانى براى آن مشخّص نمى‌كنند.

امام صادق عليه السّلام در برابر حكومت عبّاسى و اموى يك موضع گرفتند.

امام عليه السّلام فرموده‌اند: حاكمان ستمگر را حتّى درباره ساختن مسجد يارى نكن‌[١].

و آن حضرت به يكى از اصحاب خود چنين فرموده‌اند: اى عذافر، من شنيده‌ام كه تو با ابو ايّوب و ربيع همكارى دارى. پس چگونه است حال تو اگر در روز قيامت در صف اعوان ظلمه (همكاران ستمگران) بخوانندت؟![٢].

حضور امام عليه السّلام در شهر حيره، شهرى كه نزديك كوفه بود، چشم همه امّت را به‌سوى خود كشيد. مردم همه به‌سوى آن حضرت هجوم بردند تا از چشمه دانش‌هاى آن حضرت سيراب شده و از راهنمايى‌هاى آن حضرت بهره‌مند گردند. تا جايى كه محمّد بن معروف هلالى گويد: من براى ديدار جعفر بن محمّد عليه السّلام به حيره رفتم. جمعيّت آنقدر زياد بود كه امام صادق عليه السّلام در روز چهارم مرا ديد و به نزد خود خواند[٣].

چنين گردهمايى مردمى بزرگى كه همه به شايستگى امام عليه السّلام و داناتر بودن آن حضرت از همه اهل زمان خود ايمان داشته و حضور مستمرّ آنان گرداگرد امام صادق عليه السّلام حكومت عبّاسى را نسبت به اين پديده، حسّاس و خشمگين مى‌كرد. امّا امام عليه السّلام به خاطر حفظ راهى كه درباره شيعه و امّت اسلام در پيش گرفته بود و دفاع كردن از اسلام، با شيوه‌اى ملايم با ابو العبّاس سفّاح برخورد كرد. از حذيفة بن منصور روايت شده كه گفت: در حيره نزد امام صادق عليه السّلام بودم كه فرستاده ابو العبّاس سفّاح كه در آن زمان خليفه بود به نزد آن حضرت‌

[١] . وسائل الشيعة ٦/ ١٣٠.

[٢] . وسائل الشيعة ٦/ ١٢٨.

[٣] . فرحة الغرى/ ٥٩.