پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٤ - بزرگان اهل سنت كه از امام صادق عليه السلام كسب علم كردهاند

ابن خلّكان گويد: عبد الملك يكى از دانشمندان مشهور است. ولادت او در سال ٨٠ هجرى بوده، او در بغداد به نزد ابو جعفر منصور رفته و در سال ١٤٩ يا ١٥٠ هجرى دار فانى را وداع گفته است.

همان كتاب‌هايى كه قبلا ذكر كرده‌ايم كسب دانش او از محضر امام صادق عليه السّلام را ذكر كرده و مصادر رجالى شيعه نيز او را ذكر نموده‌اند.

قطّان: و از آنان است ابو سعيد يحيى بن سعيد قطّان بصرى كه از ائمّه حديث بوده بلكه محدّث زمان خود شناخته مى‌شده است. صاحبان صحاح ستّه و ديگر عالمان اهل سنّت به كلام او استدلال و احتجاج مى‌كنند، او در سال ١٩٨ هجرى وفات كرده است. ابن قتيبه او را در رجال شيعه آورده است. امّا خود شيعه او را از رجال خود نمى‌دانند.

تهذيب، ينابيع و غير اين دو كتاب از منابع اهل سنّت او را از اصحاب و ياران امام صادق عليه السّلام دانسته و از ميان شيعه نيز شيخ ابن داوود، نجاشى و ديگران نيز او را از اطرافيان امام صادق عليه السّلام ذكر نموده‌اند.

محمّد بن اسحاق: و از جمله آنان محمّد بن اسحاق بن يسار صاحب المغازى و السّير است كه مدنى بوده در مكّه ساكن گرديده است. ابن خلّكان از وى بسيار تعريف كرده است. ميان محمّد بن اسحاق و مالك بن انس دشمنى بوده و هركدام از آن‌دو ديگرى را مذمّت مى‌نموده است. محمّد بن اسحاق در شهر حيره بر منصور وارد شد و كتاب مغازى را براى او نوشت. وى به بغداد آمد و در سال ١٥١ هجرى بنابر نقل مشهور در همان شهر از دنيا رفت. علم آموزى او از امام صادق عليه السّلام در كتاب‌هاى تهذيب، ينابيع و غير اين‌دو كتاب از ميان اهل سنّت ذكر شده. شيخ در كتاب رجال، علّامه در خلاصه، كشّى در