پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٣ - بزرگان اهل سنت كه از امام صادق عليه السلام كسب علم كردهاند

سفيان بن عيينه: و از جمله آنان سفيان بن عيينة بن ابى عمران كوفى مكّى است كه در كوفه در سال ١٠٧ هجرى به دنيا آمده و در سال ١٩٨ هجرى در مكّه دار فانى را وداع گفته است. او در حال جوانى در زمان ابو حنيفه به كوفه داخل شد.

علم‌آموزى او از امام صادق عليه السّلام نيز در كتاب‌هاى تهذيب، نور الابصار، مطالب، صواعق، ينابيع، حليه، الفصول و كتاب‌هاى ديگر ذكر شده و رجالى‌هاى شيعه او را نيز از شيعه دانسته‌اند.

يحيى بن سعيد انصارى: و از جمله آنان است يحيى بن سعيد بن قيس انصارى از بنى النجّار كه از تابعين بوده است. او از طرف منصور قاضى مدينه بوده و سپس به منصب قاضى القضاة گماشته شده است، او در سال ١٤٣ هجرى در شهر هاشميّه از دنيا رفته است.

درباره روايت كردن او از امام صادق عليه السّلام به همان كتاب‌هايى كه قبلا ذكر كرده‌ايم مراجعه كنيد. رجاليّون شيعه او را نيز از شيعه دانسته‌اند.

ابن جريح: و از جمله آنان است عبد الملك بن عبد العزيز بن جريح مكّى كه از بسيارى از دانشمندان استماع روايت كرده است. او از آن دسته علماى عامّه است كه قائل به حليّت متعه هستند. در طريق صدوق در باب ما يقبل من الدّعاوى بغير بيّنه و در كافى در باب ما احلّ اللّه من المتعه سؤال كسى از امام صادق عليه السّلام درباره متعه آمده است كه امام صادق عليه السّلام در پاسخ او فرمودند:

عبد الملك بن جريج را ملاقات كن و از او درباره اين مسأله سؤال كن. چرا كه او در اين‌باره دانش فراوانى دارد، آن مرد به نزد عبد الملك بن جريح رفت و او درباره مسأله متعه و حليّت آن احاديث و مطالب علمى بسيارى بر آن شخص املا نمود.