پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧١ - شاخه دوم در اين مرحله منصور با شدت تمام بهسوى امام صادق عليه السلام موضعگيرى كرد

فقيه‌ترين مردم آن كسى است كه اختلاف آراء مردم را بهتر بداند؟![١].

روش سوّم: سياست امام صادق عليه السّلام در برابر حكومت منصور همان رويّه سابق كه روش تغيير و اصلاح بود بوده و داراى ويژگى‌هاى مسالمت‌آميز بود، از سابق هم به صورت غير مستقيم به منصور فهمانده بود كه درصدد برنامه‌ريزى براى انقلاب بر ضدّ او نيست. بلكه چندين بار به او تصريح كرده بود كه چنين قصدى ندارد. امّا منصور مطمئنّ نبود كه امام به حركت و قيام دست نخواهد زد. اين ظنّ منصور به خاطر بسيارى طرفداران و پيروان امام صادق عليه السّلام بود.

در روايتى كه اكنون مى‌خوانيم، امام صادق عليه السّلام از شكّ و شبهه‌هايى كه منصور هنگام ديدار با امام صادق عليه السّلام بر آن حضرت وارد كرده بود، سخن به ميان آورده است:

حمران روايت مى‌كند كه وقتى در نزد امام صادق عليه السّلام از بنى عبّاس و سوء ظنّ آنان نسبت به شيعه سخن به ميان آمد فرمودند: «من همراه ابو جعفر منصور سير مى‌كردم و او سوار بر اسب در موكب خود حركت مى‌كرد. از جلو و پشت او اسبان در حركت بوده و من در كنار او سوار بر درازگوش بودم. منصور به من گفت:

اى ابا عبد اللّه، سزاوار است كه تو از نيرو، پيروزى و عزّتى كه خداوند به ما عطا كرده است مسرور و خوشحال باشى و هيچگاه به مردم نگويى كه تو و اهل بيتت به خلافت سزاوارتر از ما هستى تا بدين‌وسيله ما را نسبت به خود و اهل بيتت تحريك نمايى.

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد: به منصور گفتم: هركس چنين خبرى از من به تو رسانده‌

[١] . سير اعلام النّبلاء ٩/ ٥٤٣، مناقب آل ابى طالب ٤/ ٢٧٧ به نقل از مسند ابو حنيفه تأليف ابو القاسم بغّار.