پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٣ - منصور و سختگيرى بر امام صادق عليه السلام

بخش دوم حكومت منصور و شهادت امام صادق عليه السّلام‌

منصور و سختگيرى بر امام صادق عليه السّلام‌

هنگامى كه در سال ١٣٦ هجرى ابو جعفر منصور پس از برادرش ابو العبّاس سفّاح حكومت را در دست گرفت، كينه پنهان خود بر امام صادق عليه السّلام و اصحاب او از علويان و غيرعلويان را آشكار ساخت. مورّخان درباره منصور گفته‌اند كه او فرد نيرنگ‌بازى بود كه در ريختن خون هيچگاه به خود ترديد راه نمى‌داد. او در ستمگرى بى‌پروا و در كشتار افسارگسيخته بود[١].

ابن هبيره كه يكى از معاصران اوست ابو جعفر منصور را اين‌چنين توصيف مى‌كند: من مردى را در جنگ يا صلح مكّارتر، نفرت‌انگيزتر و هوشيارتر از منصور نديدم‌[٢].

منصور دوانيقى به قتل ابو مسلم خراسانى كه او را دشمن مى‌داشت مبادرت كرد در حالى‌كه ابو مسلم فرمانده اوّل انقلاب عبّاسى بود. منصور پس از توطئه‌چينى او را به آمدن به بغداد فريفت و وى را از تمام مناصب نظامى خلع كرد. هنگامى كه ابو مسلم خراسانى بر منصور داخل شد او با قساوت تمام با وى روبرو شد و كارهاى او را يك‌يك بر او مى‌شمرد و ابو مسلم از او

[١] . الكامل فى التّاريخ ٤/ ٣٥٥.

[٢] . تاريخ يعقوبى ٢/ ٣٩٩.