لمس كرده و باهم تماس مستقيم داشته باشند تا در مسائل مختلف باهم گفتگو كنند لازم است تا در ميان خلق خود سفيرانى داشته باشد تا آنان، مردم را به منافع و مصالح و آنچه موجب بقاى آنان بوده و ترك آن باعث نابودى آن‌ها خواهد بود راهنمايى كنند. پس ضرورت وجود امر و نهى‌كنندگانى كه از جانب آفريننده حكيم دانا در ميان مخلوقات به اين كار مأمور شده باشند ثابت شد. و دانسته شد كه خداوند در ميان خلق خود كسانى دارد كه او را به مردم مى‌شناسانند و آن‌ها پيامبران خدا و برگزيدگان او از ميان مخلوقات بوده، حكيمانى هستند كه خداوند آنان را براساس حكمت تربيت كرده و در ميان مردم برانگيخته است، آنان در تمام شئون زندگى، با مردم اشتراك داشته و از نظر خلقت و شكل و شمايل و حالات زندگى فرقى با مردم ندارند، اما در عين‌حال از جانب خداوند حكيم دانا به‌وسيله حكمت و دليل و برهان و معجزاتى از قبيل زنده كردن مردگان و شفا دادن به نابيناى مادرزاد و مبتلايان به بيمارى پيسى، تأييد شده‌اند، پس زمين خالى از حجت نمى‌ماند حجتى كه داراى چنان دانشى باشد كه بر راستى آن‌چه پيامبران آورده‌اند و همچنين بر عدالت آنان دلالت داشته باشد.

امام صادق عليه السّلام اضافه كردند:

اعتقاد ما بر اين است كه زمين هيچگاه از حجت خالى نخواهد بود و اين حجت حتما بايد از نسل انبيا باشد و خداوند هيچ پيامبرى را از غير نسل پيامبران به پيامبرى برنگزيده است، زيرا خداوند براى آدميان راهى نورانى تشريع كرده و نسل پاكيزه‌اى از حضرت آدم خارج ساخته كه انبيا و رسولان را از آن به‌وجود آورده كه خالص‌ترين جوهره الهى، و برگزيدگان خداوند هستند، در پشت‌هاى پدران پاك پاكيزه مانده و در رحم مادران محافظت شده‌اند و هرگز زناكارى جاهليّت و درهم ريختگى نسب‌هايشان به اين نسل پاك اصابت نكرده است، چرا كه خداوند متعال آنان را در چنان جايگاه بلندى قرار داده است كه برتر و بالاتر از آن جايگاهى نيست.

پس هركه خزانه‌دار دانش خداوندى، امانتدار علم غيب، امانتدار اسرار الهى، حجت‌