پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٠ - موضع امام عليه السلام در برابر پيشنهادهاى رهبرى

امام صادق سخن گفتند و خطابه‌اى طولانى ايراد كردند. امام صادق عليه السّلام به آن‌ها فرمودند: «شما خيلى طولانى صحبت مى‌كنيد. يك نفر از ميان خود نماينده كنيد تا او دلايل شما را به صورت مختصر و روشن بيان كند».

آن‌ها عمرو بن عبيد را از طرف خود نماينده كردند و او نيز بسيار طولانى كلام خود را بيان كرد. او گفت: اهل شام خليفه خود را كشته‌اند و خداوند بعضى از آن‌ها را به بعضى ديگر مبتلا كرده و امورشان متشتّت گرديده است. ما ديديم محمّد بن عبد اللّه بن حسن مردى است داراى دين و عقل و مروّت و از خاندان خلافت. خواستيم تا گرد او جمع شده و با او بيعت كنيم و قيام خود را به همراه او آشكار ساخته، مردم را به سوى او بخوانيم. هركس با او بيعت كند، ما با او هستيم و او از ماست و هركس از ما دورى گزيند، ما نيز دست از او خواهيم داشت و هركس با ما نبرد كند با او نبرد خواهيم كرد، و او را به سمت حقّ و اهل حقّ باز خواهيم گرداند. اكنون دوست داشتيم كه اين مطلب را با تو در ميان بگذاريم. چرا كه ما از نظرات امثال تو بى‌نياز نيستيم. چرا كه تو بسيار با فضيلت بوده و پيروان فراوان دارى.

هنگامى كه او به صحبت خود پايان داد، امام صادق عليه السّلام فرمودند: «آيا نظر همه شما همين است كه عمرو بن عبيد گفت؟» گفتند: بلى. امام صادق عليه السّلام حمد و ثناى الهى را بجاى آورد و بر پيامبر و آلش درود فرستاد و با آنان به دلايل مختلف احتجاج كرد و بعد رو به عمرو كرد و گفت: «اى عمرو، از خدا بترس و شما اى گروه، تقواى الهى پيشه كنيد. چرا كه پدرم كه بهترين كس بر روى زمين بود و داناترين فرد به كتاب خدا و سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله، بر من اين‌گونه روايت كرده است كه: پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود: هركس مردم را به شمشير بزند و آنان را به‌سوى خود بخواند در حالى‌كه در ميان مسلمانان كسى‌