قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ٧٧ - ١ كفايت كردن خداوند

ره‌آورد توكّل‌

اكنون كه دانستيم لوازم معرفتى و عملى توكّل به خداوند كدام است، آگاهى به نتايج و پيامدهاى آن نيز سودمند است؛ زيرا انگيزه توكّل را در مؤمنان افزايش مى‌دهد. براى توكّل به خدا در متون دينى چند ره‌آورد ذكر شده است؛ برخى از آن‌ها مربوط به دنيا، و برخى اخروى است كه عبارت‌اند از:

١. كفايت كردن خداوند

كفايت كردن خداوند براى بنده‌اش كه به او توكّل كرده است، از مهم‌ترين نتايج توكّل بر خداست.[١] اين نكته را خداوند بارها در قرآن كريم تصريح كرده است و ترديدى درباره آن براى انسان مؤمن باقى نگذاشته است. آياتى چون: وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً[٢] و وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ وَكِيلًا[٣] و إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ وَ كَفى‌ بِرَبِّكَ وَكِيلًا.[٤]

صاحب الميزان در تفسير آيه اخير مى‌گويد:

[١]. جامع الأخبار، ص ٣٢٢، ح ٩٠٥: امام على( ع):

[٢]. طلاق: ٣:« هر كس بر خدا توكّل كند، خدا او را بس است؛ زيرا خداوند به خواست خويش مى‌رسد و براى هر چيزى اندازه‌اى قرار داده است».

[٣]. احزاب: ٣:« و بر خدا توكل كن، زيرا خدا كارسازى را بسنده است».

[٤]. اسرا: ٦٥:« تو را بر بندگان من هيچ تسلطى نباشد و پروردگار تو براى نگهبانيشان كافى است».