قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١٦٢ - پرسش و پاسخ

آشكارا با حيوانات، بخشى از نتايجِ از بين رفتن حد و مرز ارتباط پسر و دختر و منع حجاب است. متأسفانه اگر برخى از اين ناهنجارى‌ها در جوامع اسلامى هم آشكار شده است، ناشى از دنباله‌روى از جوامع سكولار و بى اعتقادى يا پايبند نبودن به حجاب به مفهوم عام آن است.

بى‌گمان اين رفتارهاى شنيع و غير انسانى در جوامع غربى به پايان راه خود نرسيده است و حرص و ولع انسان براى لذّت جنسى از يك سو، و عادى شدن مصاديق فوق‌الذكر فحشا از سويى ديگر، او را به ابداع راهكارهاى ديگرى كه شنيع‌تر از آنچه تا كنون رايج شده است وادار مى‌كند و تنها راهكارِ محافظت از حرمت انسانيت آن است كه مجدداً به دامن حجاب بازگردند تا از اين رهگذر بتوان انسان را به لذّت‌جويى و كام‌يابى پاك از همسر خويش و در حريم منزل شخصى خود قانع ساخت و او را از اسارت ديوِ سركش و لجام‌گسيخته شهوت، رهايى بخشيد. اين جاست كه فلسفه حجاب و پوشش زن و مرد، محدود بودن روابط زن و مرد، مستور بودن زنان از ارتباط با نامحرمان و نگاه آنان، و ارتباط حداقلى مبتنى بر حدود شرعى و اخلاقى آشكار مى‌گردد. امام على (ع) در باره زيبايى خداداد مى‌فرمايد:

زَكاةُ الجَمالِ العَفافُ.[١]

زكات زيبايى، پاكدامنى است.

خداى متعال در آيه‌اى ديگر لزوم حجاب و پوشش كامل را براى آن دسته از زنانى كه پا به سن گذاشته و يائسه شده‌اند، به سبب تخفيف بر آنها برمى‌دارد و مى‌فرمايد:

[١]. ميزان الحكمة، ح ١٣٢٥٧.