قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١١٧ - ٣ ضيق صدر(تنگى سينه)

به هر حال، تنگى سينه يا ضيق صدر، از عوامل كمى صبر و شكيبايى است. علت تنگى سينه، حزن و اندوه شديد ناشى از ناملايمات است و آن نيز از احساس مسئوليت زياد و دلبستگى شديد پديد مى‌آيد. لذا به نظر مى‌رسد خداوند با تعابيرى همچون‌ إِنَّما أَنْتَ نَذِيرٌ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَكِيلٌ‌ يا فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ‌ و فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً خواسته است گستره مسئوليت آن حضرت را بيان كند، اراده خداوند را در هدايت بندگان خاطر نشان و اميدوارى به رسيدن به آسانى پس از تحمل سختى را ياد آور شود تا تحمل دشمنى‌ها و كجروى‌هاى مشركان را بر پيامبر (ص) آسان گرداند و او را از دل‌تنگى و ضيق صدر رهايى بخشد.

نتيجه آن كه شكيبايى يكى از مهم‌ترين و كارآمدترين فضايل اخلاقى، كليد موفقيت انسان در امور مادى و معنوى، و نيز دنيوى و اخروى است. پس هر انسان خردمندى حتى اگر مؤمن هم نباشد، بايد براى موفقيت دنيايى خويش، با برنامه‌ريزى، تعيين هدف و تلاش خردمندانه براى رسيدن به آن، در سختى‌ها شكيبا باشد تا تلخى سختى‌ها به شيرينىِ نيل به مقصود بينجامد و كام او را شيرين سازد؛ و آن كه قلب خود را با نور ايمان منور ساخته نيز براى نيل به سعادت ابدى چاره‌اى جز شكيبايى در برابر دستورات شرعى و اخلاقى دين ندارد و تنها پس از هموار كردن رنج و سختى‌هاى اطاعت و بندگى، به گنج سعادت بى‌پايان اخروى نائل خواهد آمد چرا كه: