حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم سيد حسن اسلامي - الصفحة ٢٧٤ - سوره احزاب به اندازه سوره بقره بوده است

منطبق بر يك شخص معين نكردند؟ آيا آنان نادرستى سخن و ادعاى عايشه را مى‌دانستند ليكن از ترس يا بخاطر رعايت وى قدرت تصريح به خطاى عايشه را نداشتند؟! يا آن كه حقيقت مطلب را راجع به قضيه سالم و اشتباهات تاريخ آن را نمى‌دانستند؟! و سؤالات ديگرى كه مجال طرح آنها نيست.

قضيه حيوان خانگى درست است‌

با اين حال ما بعيد نمى‌دانيم پس از وفات پيامبر- ص- هنگامى كه مشغول نوشتن مصحفى براى شخص خليفه بودند حيوان خانگى پاره‌اى از آيات مكتوب در صحيفه‌اى را خورده باشد. در آن هنگام: «... كاتبان عمر آيات را مى‌نوشتند و كاتب در آن هنگام عثمان بود كه حيوان خانگى آمد و آن صحيفه را خورد ...»[١].

از نقل فوق بر مى‌آيد كه اين يك قضيه شخصى بوده است؛ زيرا در حيات پيامبر- ص- كاتبان مخصوصى به ثبت و كتابت آيات مى‌پرداختند. و حافظان مخصوصى وجود داشتند. و حتى عده‌اى از صحابه براى خود مصاحفى ترتيب داده بودند.

شايد عايشه در نقل حادثه بخاطر مرور زمان دچار اشتباه شده باشد و آنچه را كه در زمان عمر اتفاق افتاده به زمان پيشتر نسبت داده است. شايد هم براى متهم نشدن عمر و عثمان به سهل انگارى در حفظ قرآن اين حادثه را به زمان وفات نبى- ص- منسوب داشته است. و شايدهاى بسيار ديگر ...

سوره احزاب به اندازه سوره بقره بوده است‌

١- از عايشه منقول است كه گفت: سوره احزاب زمان پيامبر اكرم- ص- در دويست آيه خوانده مى‌شد. و در نقل راغب: يك‌صد آيه آمده است‌[٢].

(٢) از عمر، ابى بن كعب و عكرمه روايت شده است كه مى‌گفتند: سوره احزاب‌

[١] رك: كتاب سليم بن قيس، ص ٩٩. الاحتجاج مرحوم طبرسى، ج ١، ص ٢٢٢. و الايضاح ابن شاذان، ص ٢١١ و ٢١٢ به نقل از اهل سنت.

[٢] الاتقان، ج ٢، ص ٢٥. الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ١٤، ص ١٣. الدر المنثور، ج ٥، ص ١٨٠ به نقل از: الفضائل ابى عبيد. ابن انبارى و ابن مردويه مناهل العرفان، ج ١، ص ٢٧٣. البيان/ آية اللّه خوئى، ص ٢٢١. و محاضرات الادباء/ راغب، ج ٢، جزء، ٤، ص ٤٣٤.