حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم سيد حسن اسلامي - الصفحة ٧٨ - تكميل بحث
«تميم بن اوس الدارى».
«عقبة بن عامر».
و از انصار، افراد زير را به عنوان جمعكنندگان قرآن در زمان پيامبر نام مىبرد:
«معاذ مكنّى به ابو حليمه».
«فضالة بن عبيد».
و «مسلمة بن مخلد»[١] «زرقانى» نامهاى ديگرى را ذكر مىكند كه مىتوان مراجعه كرد.
«شبلنجى» شافعى مىگويد: «كسانى كه در زمان پيامبر اكرم- ص- از حفظ به جمعآورى قرآن پرداختند عبارتند از:
«ابى بن كعب».
«معاذ بن جبل».
«ابو زيد انصارى».
«ابو درداء».
«زيد بن ثابت».
«عثمان بن عفان».
«تميم الدارى».
«عبادة بن الصامت».
«ابو ايوب انصارى[٢]».
«سيوطى» درباره ابو بكر مىگويد: «او يكى از صحابه است كه در زمان پيامبر خدا- ص- همه قرآن را حفظ كرده بود[٣].
در پايان اين فصل مطالب زير را تسجيل مىكنيم:
مطلب نخست: «ادعاى آن كه «جمع» معنايش «حفظ» است»:
مىبينيم نامهايى را كه «شبلنجى» ذكر مىكند درست همان نامهايى است كه
[١] عمدة القارى، ج ٢٠، ص ٢٧. مناهل العرفان زرقانى ج ١، ص ٢٣٥. و الاتقان، ج ١، ص ٧٢.
[٢] نور الابصار، ص ٤٨ و مىگويد:« اين مطلب را دميرى در« حياة الحيوان» آورده است.
[٣] ر ك: تاريخ الخلفاء، ص ٤٤.