حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم سيد حسن اسلامي - الصفحة ٥٠ - مطلب اول «اهتمام به قرآن»

علاوه بر آن آن طور كه معروف است، پيامبر اكرم- ص- معاذ و ابو موسى را به «يمن» فرستاد و دستور داد به مردم قرآن تعليم دهند[١].

و باز معروف است كه پيامبر- صلّى اللّه عليه و آله- قبل از هجرت، «مصعب بن عمير» را براى تعليم دادن قرآن به مردم مدينه بدان ديار گسيل داشت و پس از فتح مكه هم، معاذ را براى همين منظور به مكه اعزام كرد[٢] همچنين نقل است كه: «ابن ام مكتوم» و «مصعب بن عمير»، به مدينه آمدند به تعليم قرآن پرداختند[٣].

گروه «قرّاء» در زمان پيامبر- ص- معروف بودند و به صفاتى مشهور گشته بودند كه اختصاص به آنان داشت مثلا شخصى به ابو درداء- در زمان پيامبر- ص- گفت: «اى گروه قرّاء! چرا از ما ترسوتر و بخيل‌تر- هنگام سؤال- هستيد و لقمه‌هايتان هم بزرگتر است هنگام خوردن ...»[٤] كما اين كه اطلاق نام «قرّاء» بر شهداى «بئر معونه» در زمان پيامبر اكرم- صلّى اللّه عليه و آله و سلم- بود[٥] بلكه از پيامبر اكرم روايت شده است كه: «بيشتر منافقين اين امت «قرّاء» هستند[٦]».

شايد روايت فوق اين مطلب را مى‌رساند كه قاريان قرآن، دچار غرور و عجب شده و اين آفت دانش آنان مى‌شود. روايت ديگرى اين مطلب را تأييد مى‌كند. اين روايت از پيامبر اكرم- صلّى اللّه عليه و آله- نقل شده است با اين مضمون كه: «پناه ببريد به خدا از «حبّ الحزن». گفتند يا رسول اللّه! «حبّ الحزن» چيست؟ فرمود: وادى‌اى است در قعر جهنم كه جهنم از آن، روزى چهارصد بار به خدا پناه مى‌برد خدا اين وادى را براى قرّاء ريا كار فراهم كرده است. و مبغوض‌ترين خلايق نزد خدا قارى‌اى است كه به زيارت حاكمان مى‌رود[٧]».

در آخر بايد متذكر شد پيامبر اكرم- ص- مقرر داشته بود كسى امامت جماعت را به‌

[١] حلية الاولياء، ج ١، ص ٢٥٦ و حياة الصحابة، ج ٣، ص ٢٢١ به نقل از: حلية الاولياء.

[٢] ر ك: مناهل العرفان، ج ١، ص ٣٠٨ و انساب الاشراف، ج ١، ص ٢٤٣- ٢٥٧.

[٣] طبقات ابن سعد، ط صادر، ج ٢، ص ٢٠٦.

[٤] ر ك: حلية الاولياء، ج ١، ص ٢١٠ و حياة الصحابة، ج ٢، ص ٥٠٧.

[٥] ر ك: تاريخ الخميس، ج ١، ص ٤٥١ و حلية الاولياء، ص ١٢٣.

[٦] الفائق، ج ٤، ص ١١.

[٧] مجمع الزوائد، ج ٧، ص ١٦٨ به نقل از: طبرانى در: الاوسط.