تقريبا به سوره بقره نزديك بود يا طولانى‌تر از سوره بقره بوده است. و آيه رجم هم در آن بود[١] همچنين از حذيفه منقول است كه مى‌گفت: «... سوره احزاب را از پيامبر اكرم- ص- فرا گرفتم بعدها هفتاد آيه از اين سوره را فراموش كردم و هرگز آنها را نيافتم»[٢] در پاسخ ادعاهاى فوق بايد بگوييم:

اوّلا: روايات در تعيين تعداد آيات اين سوره يك سخن نمى‌باشند. و هريك تعدادى را نقل مى‌كند. و همين بهترين گواه عدم صحت ادعاى فوق است. مثلا حذيفه، هفتاد آيه را از اين سوره فراموش مى‌كند. يعنى در اصل اين سوره يك‌صد و چهل و سه آيه بوده است. اما عايشه آن را دويست آيه مى‌دانست. و در عبارت راغب: يك‌صد آيه آمده است. و بالأخره عمر و ابى، سوره را نزديك به بقره يا طولانى‌تر از آن مى‌دانسته‌اند در حالى كه سوره بقره دويست و هشتاد و شش آيه است.

ثانيا: گفته‌اند كه: آيه رجم جزو سوره احزاب بوده است پس چرا عمر مى‌هراسيد از اين كه آيه را بنويسد بگويند در كتاب خدا دست برده است؟! چرا عثمان پس از آن كه مصدر كار شد، اين آيه را وارد قرآن نساخت؟ آيا او نمى‌توانست؟ در صورتى كه آيه هنوز محفوظ و متداول بود؟ حتى قرائت اين آيه از ابى بن كعب نقل شده است. كسى كه آيات را بر كاتبان مصاحف املاء مى‌كرد و آنان مى‌نوشتند. چرا ابى اين آيه را مانند آيات ديگر املاء نكرد؟! آيا شهادت خزيمه يا- ابو حزيمه- انصارى براى اثبات دو آيه‌

[١] مستدرك حاكم، ج ٤، ص ٣٥٩. تلخيص مستدرك/ ذهبى( در حاشيه صفحه)، المحلى، ج ١١، ص ٢٣٤ و ٢٣٥( آن را صحيح مى‌داند). ذكر اخبار اصبهان، ج ٢، ص ٣٢٨ و ج ١، ص ٢٩٢ مسند احمد، ج ٥، ص ١٣٢، مصنف/ عبد الرزاق، ج ٣، ص ٣٦٥. و ج ٧، ص ٣٣٠. السنن الكبرى، بيهقى، ج ٨، ص ٢١١. الجامع لاحكام القرآن، ج ٢، ص ٦٣. و ج ١٤، ص ١١٣. احتجاج ج ١، ص ٢٢٢. برهان، زركشى، ج ٢، ص ٣٥. كتاب سليم بن قيس، ص ٩٩. بحار، ج ٨٩، ص ٤١. نيل الاوطار، ج ٧، ص ٢٥٤ و ٢٥٥ به نقل از: صحيح ابن حبان، احمد، طبرانى، در: الكبير، كنز العمال، ج ٢، ص ٣٥٩. و منتخب آن در حاشيه مسند احمد، ج ٢، ص ٤٣ به نقل از منابع بسيار الاتقان، ج ٢، ص ٢٥. كشاف، ج ٣، ص ٥١٨ اصول سرخسى، ج ٢، ص ٧٩ الدر المنثور، ج ٥، ص ١٧٩ به نقل از بعضى منابع بالا و به نقل از: طيالسى، سعيد بن منصور، عبد اللّه ابن احمد در: زوائد المسند. ابن منيع، نسائى، ابن منذر، ابن انبارى در:

المصاحف دار قطنى در: الافراد، ابن مردويه، المختارة/ ضياء. بحوث في تاريخ القرآن و علومه، ص ٣١٥.

التمهيد فى علوم القرآن، ج ٢، ص ٢٨٤ و ٢٨٥. البيان، ص ٢٢٢. و مناهل العرفان، ج ٢، ص ١١١.

[٢] الدر المنثور، ج ٥، ص ١٨٠. و الايضاح/ فضل بن شاذان، ص ٢٢١.