حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم
(١)
بخش اول سه فصل اساسى
٧ ص
(٢)
فصل اول روايات و ادعاها
٩ ص
(٣)
سرآغاز
٩ ص
(٤)
نمونه هاى روشن
٩ ص
(٥)
فصل دوم ديدگاهها و نظرات
١٣ ص
(٦)
روايات تحريف در كتب اهل سنت
١٣ ص
(٧)
روايات تحريف در كتب شيعه
١٤ ص
(٨)
موضع شيعه و اهل سنت در قبال روايات تحريف
١٤ ص
(٩)
نقل روايت دليل بر اعتقاد به مضمون آن نيست
١٥ ص
(١٠)
تعصب و افترا
١٥ ص
(١١)
اشاره اى به رأى شيعه در باب تحريف
١٦ ص
(١٢)
افتراى رسوا
١٨ ص
(١٣)
شيوه پست
١٩ ص
(١٤)
محدث فريب خورده
١٩ ص
(١٥)
ابو زهره و كلينى
٢٠ ص
(١٦)
خلاصه موضع علما در قبال روايات تحريف
٢٢ ص
(١٧)
دو شاهد در موضع ابن شاذان
٢٢ ص
(١٨)
از نمونه ها و موارد بالا دو مطلب استفاده مى شود
٢٣ ص
(١٩)
مقايسه اى ميان روايات شيعه و اهل سنت
٢٤ ص
(٢٠)
كوشش ستايش برانگيز
٢٦ ص
(٢١)
فصل سوم ما نگهدارنده قرآنيم
٢٧ ص
(٢٢)
كينه توزند يا منصف
٢٧ ص
(٢٣)
دليل اول «از قرآن»
٢٨ ص
(٢٤)
مناقشات نادرست
٢٨ ص
(٢٥)
دليل دوم «دقت نظر و تحقيق»
٣٠ ص
(٢٦)
دليل سوم «اهتمام به حفظ قرآن»
٣١ ص
(٢٧)
دليل چهارم «احاديث عرض حديث بر كتاب و احاديث ديگر»
٣١ ص
(٢٨)
دليل پنجم «واقعيت تاريخى»
٣٣ ص
(٢٩)
دلايل تحريف قاصر است
٣٥ ص
(٣٠)
سياست و شايعات تحريف
٣٦ ص
(٣١)
اهل قرآن كيستند؟
٣٨ ص
(٣٢)
مغرضان در خط اهل بيت نيستند
٣٩ ص
(٣٣)
دفاع از قرآن نه دفاع از حاكم
٣٩ ص
(٣٤)
تحريف واقع شده در قرآن
٣٩ ص
(٣٥)
مباحث ضرورى
٤٣ ص
(٣٦)
بخش دوم قرآن مصحف
٤٥ ص
(٣٧)
فصل اول تاريخ جمع آورى قرآن
٤٧ ص
(٣٨)
سرآغاز
٤٧ ص
(٣٩)
ديدگاهها پيرامون جمع آورى قرآن در زمان پيامبر اكرم(ص)
٤٧ ص
(٤٠)
ضرورت طرح سه مطلب
٤٨ ص
(٤١)
اينك مطالب بالا را با تفصيل بررسى مى كنيم
٤٨ ص
(٤٢)
مطلب اول «اهتمام به قرآن»
٤٨ ص
(٤٣)
مطلب دوم «عرضه قرآن»
٥٣ ص
(٤٤)
مطلب سوم «ختم قرآن در زمان پيامبر اكرم(ص)»
٥٤ ص
(٤٥)
شواهد و دلايل
٥٧ ص
(٤٦)
نكات روشنگر
٦٠ ص
(٤٧)
پيامبر(ص) به عده اى مصحف مى دهد
٦٧ ص
(٤٨)
جمع آورندگان قرآن در زمان پيامبر(ص)
٧٠ ص
(٤٩)
تكميل بحث
٧٧ ص
(٥٠)
فصل دوم واقعيت تاريخى جمع آورى قرآن توسط خلفا
٨٣ ص
(٥١)
بلاغى، ابن شاذان و روايات جمع آورى قرآن
٨٣ ص
(٥٢)
حديث جمع آورى قرآن در زمان خلفا
٨٥ ص
(٥٣)
ما و اين روايت
٨٦ ص
(٥٤)
مصاحف اصحاب بعد از جمع قرآن توسط زيد
٩٠ ص
(٥٥)
عايشه و جمع آورى قرآن
٩١ ص
(٥٦)
مخالفت با مصحف عثمان
٩٢ ص
(٥٧)
حجاج و گسترش قرائت عثمان
٩٣ ص
(٥٨)
اولين نام گذار و جمع آورنده قرآن
٩٤ ص
(٥٩)
مناقشه اى در گفته هاى قبل
٩٦ ص
(٦٠)
مصحف ابو بكر چه امتيازاتى داشت؟
٩٧ ص
(٦١)
سازش ناموفق و غير مقبول
٩٨ ص
(٦٢)
توجيهات سست براى جمع آورى مجدد
١٠١ ص
(٦٣)
راز پشت پرده جمع آورى قرآن توسط زيد
١٠٢ ص
(٦٤)
سياست هوشيارانه
١٠٤ ص
(٦٥)
خط سياسى زيد بن ثابت
١٠٥ ص
(٦٦)
نقص سخن رافعى
١٠٩ ص
(٦٧)
فصل سوم ترتيب و نزول آيات
١١١ ص
(٦٨)
سرآغاز
١١١ ص
(٦٩)
نزول تدريجى قرآن سوره به دنبال سوره
١١١ ص
(٧٠)
ترتيب قرآن بر حسب نزول آيات
١١٤ ص
(٧١)
ترتيب سوره هاى قرآن فعلى
١١٥ ص
(٧٢)
ترتيب آيات قرآن فعلى
١١٥ ص
(٧٣)
تصرف صحابه در تأليف قرآن
١١٦ ص
(٧٤)
سخن آخر در اين زمينه
١١٨ ص
(٧٥)
فصل چهارم مصحف على(ع)
١١٩ ص
(٧٦)
سرآغاز
١١٩ ص
(٧٧)
جمع آورى قرآن توسط على(ع)
١١٩ ص
(٧٨)
مصحف على(ع) كجاست؟
١٢٥ ص
(٧٩)
ويژگيهاى مصحف على(ع)
١٢٥ ص
(٨٠)
دو تنبيه ضرورى
١٢٦ ص
(٨١)
قرآن مكتوب به دستور پيامبر - ص - به دست خلفا نرسيده است
١٢٦ ص
(٨٢)
مراد از تنزيل چيست؟
١٢٧ ص
(٨٣)
اگر قرآن چنانكه نازل شده است خوانده مى شد
١٣٠ ص
(٨٤)
منع ائمه از قرائت قرآن بر طبق تنزيل آن
١٣١ ص
(٨٥)
مصحف فاطمه و مصحف عايشه
١٣٢ ص
(٨٦)
قرائت عاصم همان قرائت على(ع) و پيامبر(ص) است
١٣٣ ص
(٨٧)
اشاره به يك نكته ضرورى
١٣٤ ص
(٨٨)
بازگشت به مطلب
١٣٤ ص
(٨٩)
بخش سوم رسم الخط و قرائات قرآن
١٣٧ ص
(٩٠)
فصل اول قرائات و حروف سبعة
١٣٩ ص
(٩١)
قرائات مختلف و شاذ
١٣٩ ص
(٩٢)
نزول قرآن بر حروف هفت گانه
١٣٩ ص
(٩٣)
هفت حرف معنوى
١٤١ ص
(٩٤)
توجيهات بى فايده
١٤٤ ص
(٩٥)
نسخ شش حرف(لهجه)
١٤٦ ص
(٩٦)
فصل دوم رسم الخط قرآن در زندان اتهام
١٤٩ ص
(٩٧)
سرآغاز
١٤٩ ص
(٩٨)
تصحيف و غلط خوانى
١٤٩ ص
(٩٩)
گسترش غلط خوانى و اختلاف در زمان پيشتر
١٥٠ ص
(١٠٠)
وادار كردن مردم به قرائت واحد توسط عثمان
١٥١ ص
(١٠١)
على(ع) عمل عثمان را تأييد مى كند
١٥١ ص
(١٠٢)
بازگشت به اصل مطلب رسم الخط قرآن و مشكلات آن
١٥٢ ص
(١٠٣)
عدم اعراب گذارى كلمات
١٥٤ ص
(١٠٤)
نقطه نداشتن حروف
١٥٦ ص
(١٠٥)
تفاوتهاى موجود در رسم الخط قرآن
١٥٩ ص
(١٠٦)
نمونه هاى روشن
١٦١ ص
(١٠٧)
نمونه هاى ديگر اين نوع خطا عبارتند از
١٦١ ص
(١٠٨)
خطاهاى سهوى در مصاحف عثمان
١٦٥ ص
(١٠٩)
انجمن مقابله و تصحيح
١٦٧ ص
(١١٠)
اختلاف مصاحف عثمان با يكديگر
١٦٨ ص
(١١١)
سهو و خطا در استنساخ و قرائت
١٧١ ص
(١١٢)
نمونه هاى روشن
١٧٢ ص
(١١٣)
تحريف عمدى
١٧٦ ص
(١١٤)
آيا عثمان قرائات را بر مصاحف پراكنده ساخت؟
١٧٦ ص
(١١٥)
فصل سوم تصرفات عمدى يا سهل انگارانه
١٧٩ ص
(١١٦)
سرآغاز
١٧٩ ص
(١١٧)
قرائات مخالف يا موافق رسم الخط
١٧٩ ص
(١١٨)
نمونه هايى از قرائت ابن شنبوذ
١٨١ ص
(١١٩)
قصور و كاستى در قرائت
١٨٣ ص
(١٢٠)
خطاى سامعه
١٨٦ ص
(١٢١)
حافظ فراموشكار و عالم بدعتگذار
١٨٧ ص
(١٢٢)
اختلاف لهجه ها
١٨٨ ص
(١٢٣)
فصل چهارم تفسير مزجى و با مترادف
١٩١ ص
(١٢٤)
سرآغاز
١٩١ ص
(١٢٥)
اضافاتى كه در تفسير آيات آمده اند
١٩١ ص
(١٢٦)
رواياتى ديگر در اين زمينه
١٩٨ ص
(١٢٧)
نام على(ع) در قرآن
٢٠٠ ص
(١٢٨)
استدلال ناتمام
٢٠٣ ص
(١٢٩)
پندار واهى
٢٠٣ ص
(١٣٠)
تبديل كلمات به مترادف آنها
٢٠٥ ص
(١٣١)
نمونه هايى از تبديل كلمات
٢٠٦ ص
(١٣٢)
دستور كلى آن چنان بخوانيد كه به شما آموخته اند
٢١٠ ص
(١٣٣)
توضيحى درباره روايت
٢١١ ص
(١٣٤)
توضيحى ديگر
٢١٢ ص
(١٣٥)
فصل پنجم اجتهادات و پندارها
٢١٧ ص
(١٣٦)
ارزيابى قرائت قراء
٢١٧ ص
(١٣٧)
اجتهادات باطل
٢١٨ ص
(١٣٨)
نمونه هاى خطاى در اعراب
٢٢٠ ص
(١٣٩)
خطاهاى ديگرى از اين دسته
٢٢٢ ص
(١٤٠)
اجتهادات نادرست ديگرى در معنا و اعراب
٢٢٣ ص
(١٤١)
بكار گيرى آيات در جهت توجيه ديدگاههاى كلامى
٢٢٨ ص
(١٤٢)
استناد قرائات به چيست؟
٢٢٩ ص
(١٤٣)
سخن آخرمان
٢٣٤ ص
(١٤٤)
آيا قرائات توفيقى است؟
٢٣٥ ص
(١٤٥)
قبول قرائات قبول تحريف است
٢٣٧ ص
(١٤٦)
سى هزار قارى قرآن در صفين حضور داشتند
٢٣٧ ص
(١٤٧)
قراء در زمان ما
٢٣٩ ص
(١٤٨)
بخش چهارم توجيهات و دلايل آنها
٢٤١ ص
(١٤٩)
فصل اول سراب نسخ تلاوت
٢٤٣ ص
(١٥٠)
آيات منسوخ التلاوة
٢٤٣ ص
(١٥١)
نسخه تلاوت و جمع آورى قرآن
٢٤٣ ص
(١٥٢)
دلايل نسخ تلاوت
٢٤٤ ص
(١٥٣)
جواب دلايل فوق
٢٤٥ ص
(١٥٤)
صحف ابراهيم و موسى(ع)
٢٥٢ ص
(١٥٥)
نسخ تلاوت مشكل را حل نمى كند
٢٥٣ ص
(١٥٦)
نسخ پس از وفات پيامبر(ص)
٢٥٤ ص
(١٥٧)
نسخ كتاب به وسيله سنت
٢٥٥ ص
(١٥٨)
نسخ تلاوت از نظر ابو بكر رازى
٢٥٦ ص
(١٥٩)
فصل دوم نسخ تلاوت در پندارها و روايات
٢٥٩ ص
(١٦٠)
سرآغاز
٢٥٩ ص
(١٦١)
سوره هاى خلع و حفد
٢٦٢ ص
(١٦٢)
نقبى به درون
٢٦٤ ص
(١٦٣)
آيه رضاع
٢٦٥ ص
(١٦٤)
حيوان خانگى و صحيفه
٢٦٨ ص
(١٦٥)
رضاع كبير(بزرگسال)
٢٧٠ ص
(١٦٦)
قضيه حيوان خانگى درست است
٢٧٤ ص
(١٦٧)
سوره احزاب به اندازه سوره بقره بوده است
٢٧٤ ص
(١٦٨)
آيه رجم از نظر عمر بن خطاب
٢٧٦ ص
(١٦٩)
احتمال معقول
٢٨١ ص
(١٧٠)
آيه رجم بزرگسالان در تورات
٢٨٢ ص
(١٧١)
سوره فراموش شده
٢٨٥ ص
(١٧٢)
صلوات بر نمازگزاران در صفوف مقدم
٢٨٦ ص
(١٧٣)
آيه جهاد
٢٨٧ ص
(١٧٤)
سوره خيالى«الولايه»
٢٨٨ ص
(١٧٥)
الولد للفراش
٢٨٩ ص
(١٧٦)
امام بلاغى بحث انگيز و نقاد
٢٨٩ ص
(١٧٧)
آيه رجم
٢٩٣ ص
(١٧٨)
سخن بلاغى پيرامون سوره«خلع»
٢٩٥ ص
(١٧٩)
سخن مرحوم بلاغى درباره سوره«حفد»
٢٩٥ ص
(١٨٠)
سخن بلاغى پيرامون آيه ولايت
٢٩٥ ص
(١٨١)
فصل سوم آراء و روايات نادرست
٢٩٩ ص
(١٨٢)
تعداد حروف و آيات قرآن
٢٩٩ ص
(١٨٣)
آيا پيامبر(ص) قرآن را فراموش مى كند؟!
٣٠١ ص
(١٨٤)
ابن مسعود و معوذتين
٣٠٣ ص
(١٨٥)
تكفير منكرين معوذتين
٣٠٦ ص
(١٨٦)
تلاش ناموفق
٣٠٦ ص
(١٨٧)
سوره حمد در مصحف ابن مسعود نيست
٣٠٧ ص
(١٨٨)
اصرار بر اتهام ابن مسعود براى چيست؟
٣٠٨ ص
(١٨٩)
«بسمله» از قرآن نيست؟!
٣٠٨ ص
(١٩٠)
چرا و كى«بسمله» حذف شد؟
٣١٤ ص
(١٩١)
آيا حروف مقطعه نامهاى سوره ها هستند؟
٣١٤ ص
(١٩٢)
فصل چهارم نتيجه و خاتمه
٣١٧ ص
(١٩٣)
نگاهى به آنچه گذشت
٣١٧ ص
(١٩٤)
روايات اهل سنت، محدث نورى را فريب مى دهد
٣١٧ ص
(١٩٥)
خلاصه دلايل وى و پاسخ آنها
٣١٨ ص
(١٩٦)
جمعبندى روايات
٣٢٠ ص
(١٩٧)
سخن آخر
٣٢٢ ص
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص

حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم سيد حسن اسلامي - الصفحة ١٤١ - هفت حرف معنوى

شيخ طوسى در اين باب مى‌گويد: «... و بدانيد كه: معروف از مذهب شيعه و آنچه از اخبار ائمه در اين باب نقل گرديده است آن است كه قرآن بر يك حرف و بر يك پيامبر نازل گشت‌[١]».

همچنين از «سليمان بن صرد» نقل مى‌كنند كه: وى از پيامبر نقل كرده است كه پيامبر اكرم- ص- فرمود: «جبرئيل نزد من آمد و گفت: قرآن را بر يك حرف بخوان‌[٢]».

هفت حرف معنوى‌

ممكن است مراد امام از «دشمنان خدا دروغ گفتند ...» آنست كه آنان معناى حديث را تحريف كرده‌اند تا به اغراض شوم خود دست يابند و مقاصد پليد خود را محقق كنند يعنى آن كه با توجيه حديث و تفسير من عندى بتوانند قرآن را بازيچه دست هواهاى خود قرار دهند. لذا امام آنان را دروغ‌گو دانست. اين احتمال به اين اعتبار است كه معناى حقيقى حديث- همان‌طوركه روايت هم شده است- آن است كه قرآن بر هفت مبنى و محور نازل شده است. و مجموع آيات قرآن به هفت دسته تقسيم مى‌گردند:

دستورات. نواهى، تشويقات و برانگيختن‌ها، ترساندن‌ها، جدل، امثال و قصص. البته روايات در بيان اين هفت دسته با يكديگر كمى تفاوت دارند. براى اين تقسيم‌بندى مى‌توانيد به منابع زير رجوع كنيد[٣].


[١] التبيان، ج ١، ص ٧.

[٢] كنز العمال، ج ٢، ص ٣٤. به نقل از: ابن منيع.

[٣] بحار الانوار، ج ٩٣، ص ٩٤ و ٩٧. و ج ٩٠، ص ٤. غريب الحديث، ج ٣، ص ١٦٠. الجامع لاحكام القرآن قرطبى، ج ١، ص ٤٦. جامع البيان( معروف به تفسير طبرى)، ج ١، ص ٢٣ و ٢٤. تفسير القرآن العظيم ابن كثير، خاتمه جزء ٤، ص ١٩، ٢٠، ٢٢ و ٢٣. به نقل از: طحاوى، باقلانى و ابن جرير كنز العمال، ج ١، ص ٤٩١ و ٤٨٨، و ٤٧٢ و ج ٢، ص ٣٤ به نقل از: ابن جرير، حاكم، طبرانى، ابن حزم، ابو نصر سجزى در الابانة، البرهان زركشى، ج ١، ص ٢١٦. البصائر و الذخائر، ج ١، ص ١٣٠. النشر، ج ١، ص ٢٥. الاتقان، ج ١، ص ٤٨. مجمع الزوائد، ج ٧، ص ١٥٣ به نقل از: طبرانى، التبيان، ج ١، ص ٧.

البيان خوئى، ص ٢٠٠. مصباح الفقيه، كتاب الصلاة، ص ٢٧٤. التمهيد فى علوم القرآن، ج ٢، ص ٩٤ به نقل از: رساله نعمانى فى صنوف آى القرآن. مصابيح الانوار، ج ٢، ص ٢٩٦. فتح البارى، ج ٩، ص ٢٦. مشكل الآثار، ج ٤، ص ١٨٤ و ١٨٥ و باز از مسند زيد بن على، ص ٣٨٥ و آلاء الرحمن، ص ٣٠ و ٣١ به نقل از: ابن انبارى و ابن منذر و ديگران.