حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم سيد حسن اسلامي - الصفحة ٤٨ - مطلب اول «اهتمام به قرآن»

در اين باره «دكتر الصغير» مى‌گويد: «... تحقيق علمى اقتضا مى‌كند كه قرآن تماما در زمان پيامبر نوشته و جمع‌آورى شده است. همان‌طوركه «ابن حجر» اين چنين مى‌انديشد[١]. هركس به اطلاعات بيشترى در اين باره علاقه‌مند است به منابع مذكور در پاورقى مراجعه كند».

ضرورت طرح سه مطلب‌

قبل از اشاره به دلايل خود در زمينه معتقداتمان به سه مطلب اشاره مى‌كنيم:

اوّل: نخست اشاره مى‌كنيم به اهتمام پيامبر بر تعليم قرآن به مردم و نشر آيات و تشويق مردم به حفظ آيات قرآن و ختم آن و اين اهتمام نسلا بعد نسل ادامه يافت. هنوز بيش از دو دهه از وفات پيامبر- ص- نگذشته بود كه دهها هزار تن قارى قرآن پديد آمدند. و اگر كوچك‌ترين تصرفى در قرآن صورت مى‌گرفت اين حافظان بودند كه بر تحريف‌گر مى‌شوريدند و فريادشان به اعتراض بلند مى‌شد، خصوصا از جمله اين افراد بودند كسانى چون ابو ذر (ره).

و اگر آن كه قصد تعدى به ساحت قرآن را داشت از حكّام بود، رقيبان، اين حركت را وسيله تخطئه وى و سست كردن پايه‌هاى حكومتش قرار مى‌دادند.

دوّم: دومين مطلبى كه لازم است طرح شود مسئله عرضه كردن قرآن توسط صحابه است بر پيامبر اكرم- صلّى اللّه عليه و آله- و قرائت قرآن نزد وى.

سوّم: مطلب سوم به اين مسئله مى‌پردازد كه خود اصحاب، اهتمامى خاص به ختم قرآن در زمان پيامبر اكرم داشتند، و اوامر نبوى آنان را تشويق به اين كار مى‌نمود. به اضافه آن كه تاريخ از تعدادى صحابى نام مى‌برد كه بارها قرآن را در زمان خود پيامبر ختم كرده بودند، همه اين مطالب يك چيز را ثابت مى‌كنند و آن اين كه قرآن به شهادت دو شاهد يا يك شاهد- آن طور كه بعضى از روايات ادعا مى‌كنند- جمع‌آورى نشده است.

اينك مطالب بالا را با تفصيل بررسى مى‌كنيم:

مطلب اوّل: «اهتمام به قرآن».

١- از على- عليه السلام- روايت شده است كه فرمود: پيامبر اكرم مى‌فرمود:

[١] تاريخ القرآن الصغير، ص ٨٥ و ٨٧. و كلام ابن حجر در: فتح البارى، ج ٩، ص ١٠.