حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم سيد حسن اسلامي - الصفحة ٢٧٢ - رضاع كبير(بزرگسال)
حكم را قبول نداشتند و رضاع بزرگسال را درست نمىدانستند. تنها به رضاع كودك شيرخوار معتقد بودند[١] اما ما به دلايل زير اصل قضيه را قبول نداريم:
١- از روايات مسلم و ديگران چنين به دست مىآيد كه: قضيه سالم مربوط به هنگام بلوغ وى و پس از نزول آيه: ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ ... در سوره احزاب است. يعنى حدود سال پنجم هجرى. اين نقل يك اشكال تاريخى دارد حتى خود مسلم در صحيح خود به حضور سالم در «بدر» تصريح مىكند[٢]. حتى در اين زمينه رواياتى وجود دارد كه تصريح مىكند به هجرت سالم به مدينه قبل از پيامبر- ص- و امامت مهاجرين در مسجد «قبا» قبل از آمدن پيامبر- ص- به آنجا[٣]. بنابراين سالم قبل از نزول آيه: ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ ... به ساليان دراز به بلوغ رسيده بود. و متكفل كارهايى مىشد كه تنها به عهده مردان بزرگ و جا افتاده گذاشته مىشد مانند امامت مهاجرين.
٢- بعضى روايات تصريح مىكنند كه: همسر حذيفه، سالم را پنج نوبت شير داد. و در بعضى روايات آمده است: وى را پنج روز شير داد (به منابع اين روايت مانند موطأ و غيره رجوع كنيد). و عايشه بعدها اگر مىخواست كسى محرم شده و بر او داخل گردد دستور مىداد به وى پنج نوبت شير دهند. در حالى كه خود عايشه نقل مىكند: در صحيفه خورده شده رضاع كبير ده نوبت بود نه پنج نوبت.
٣- خود عايشه در موارد متعدد اصرار دارد بر آن كه رضاع بزرگسال با ده نوبت شير دادن محقق مىگردد؛ لذا مىبينيم ابن قتيبه مىگويد «... اما رضاع كبير، ده نوبت
[١] درباره اين ماجرا رك: صحيح مسلم، ج ٤، ص ١٦٨- ١٧٠. مسند احمد، ج ٦، ص ٢٧١. منتخب كنز العمال در حاشيهاش، ج ٢، ص ٤٨٦. موطأ( چاپشده همراه تنوير الحوالك) ج ٢، ص ١١٥ و ١١٦.
سنن نسائى، ج ٦، ص ١٠٤- ١٠٦. اسد الغابة، ج ٢، ص ٢٤٦. طبقات ابن سعد( چاپ صادر) ج ٨، ص ٢٧٠ و ٢٧١. الاصابة، ج ٢، ص ٧. سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٦٢٥. تهذيب الاسماء، ج ١، ص ٢٠٦ سنن دارمى، ج ٢، ص ١٥٨. تأويل مختلف الحديث، ص ٣٠٥ و ٣٠٦. و مصنف، صنعانى، ج ٧ ص ٤٦٠ و ٤٥٩
[٢] صحيح مسلم، ج ٤، ص ١٦٨. موطأ( چاپشده با تنوير الحوالك) ج ٢، ص ١١٥. اسد الغابة، ج ٢، ص ٢٤٦. طبقات ابن سعد( چاپ صادر) ج ٨، ص ٢٧١. سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٦٢٥. تهذيب الاسماء، ج ١، ص ٢٠٦. و تأويل مختلف الحديث، ص ٣٠٦.
[٣] طبقات ابن سعد، ج ١، ص ٢٢٦. و ج ٢، ص ٣٥٢. و ج ٤، ص ٣١١( چاپ صادر). الإصابة، ج ٢، ص ٧. اسد الغابه، ج ٢، ص ٢٤٥. الاستيعاب( در حاشيه الإصابة) ج ٢، ص ٧٠. و تهذيب الاسماء، ج ١، ص ٢٠٦.