این مفهوم، یعنی جسم در لفظ به معنای شیء است، نه در معنا و نیز این اصطلاح به هنگام مناظره برای الزام آمده است؛ بدون این که بدان اعتقادی وجود داشته باشد.

اینک می‌توانیم از خلال این بحث‌ها حکم کنیم که هشام از علمای بزرگ شمرده می‌شود و توانمندی‌های زیادی در دفاع از مذهب داشته است و این مذهب بر نفی تجسیم و تشبیه استوار است. پس این شبهه، به مقتضای مجموع بحث گذشته، نمی‌تواند به هشام انتساب یابد.

کتابنامه

ـ اختیار معرفة الرجال، محمد بن حسن طوسی، قم: مؤسسة آل البیت:، ١٤٠٤ق.

ـ اصول مذهب الشیعة، ناصر القفاری، الجیزة: دار الرضا، سوم، ١٤١٨ق.

ـ التوحید، شیخ صدوق، تحقیق، تصحیح و تعلیق: هاشم الحسینی الطهرانی، قم: منشورات جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة، بی‌تا.

ـ الحکایات، الشیخ المفید، بیروت: دار المفید للطباعة و النشر و التوزیع، دوم، ١٤١٤ق.

ـ الشافی فی الامامة، السید المرتضی، قم: اسماعیلیان، دوم، ١٤١٠ق.

ـ الغدیر، عبد الحسین الامینی، بیروت: دار الکتاب العربی، چهارم، ١٣٩٧ق.

ـ الفصل فی الملل والأهواء و النحل، ابن حزم، قاهره: مکتبة الخانجی.

ـ الفهرست، ابن ندیم، بیروت: دار المعرفة، ١٣٩٨ق/ ١٩٧٨م.

ـ الفهرست، محمد بن حسن طوسی، قم: مؤسسة نشر الفقاهة، اول، ١٤١٧ق.

ـ الكافی، ابو جعفر محمد بن یعقوب کلینی، تصحیح و تعلیق: علی اکبر غفاری، تهران: دار الكتب الإسلامیة، تهران، ١٣٦٣ش.

ـ الملل والنحل، شهرستانی، بیروت: دار المعرفة.

ـ بحار الأنوار، محمد باقر المجلسی (م ١١١١ق)، بیروت: مؤسسة الوفاء، دوم، ١٤٠٣ق.

ـ جامع الرواة، اردبیلی، قم: مکتبة المحمدی.

ـ خلاصة الأقوال، علامه حلی (م ٧٢٦ق)، تحقیق: جواد القیومی، مؤسسة نشر الفقاهة، ١٤١٧ق.

ـ رجال ابن داوود، ابن داوود حلی (م ٧٤٠ق)، نجف: مطبعة الحیدریة.

ـ رجال الغضائری، احمد بن حسین غضائری، قم: دار الحدیث، اول، ١٤٢٢ق.

ـ رجال النجاشی، احمد نجاشی، قم: جامعه مدرسین، ١٤٠٧ق.

ـ شرح صحیح مسلم، النووی، بیروت: دار الکتب العربی.

ـ شرح نهج البلاغة، ابن ابی الحدید، بیروت: دار احیاء الکتب العربی.

ـ شرح نهج البلاغه، محمد عبده، قم: دار الذخائر.