موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦٣ - شرطيت يقين به دخول وقت براى روزه بودن يا نبودن

ولى درك نمى‌كردم. و تازه اطلاع از اين نداشتم كه اگر روزه نگيرم بايد ٦٠ روز جاى آن‌ها كه نگرفتم بگيرم و غير ...

ولى حالا به اميد خدا و با رهبرى امام امت انقلاب شد و ماها كه اطلاع كامل نداشتيم اطلاع ما كامل شد. به هر حال من با حسابى كه كرده‌ام ١٨٠ روز روزه نگرفته‌ام كه قضاى آن‌ها كار سختى است و درآمدى هم ندارم كه بتوانم كفاره آن‌ها را بدهم از شما سؤال مى‌كنم كه بفرماييد چه بايد بكنم تا از اين مشكل راحت شوم.

بسمه تعالى، قضاى تمام روزه‌هاى فوت‌شده واجب است و عذر ناتوانى موجب سقوط نمى‌شود و براى كفاره مى‌توانيد طعام به فقرا بدهيد و اگر فعلًا ميسور نيست هروقت تمكن پيدا كرديد كفاره را بپردازيد.

شرطيت يقين به دخول وقت براى روزه بودن يا نبودن‌

[سؤال ٣٥٤٦] ١٧٥٠٤٧١

بسمه تعالى‌

حضور محترم رهبر عزيز انقلاب اسلامى، حضرت امام خمينى، دام ظله العالى‌

لطفاً به دو سؤال ذيل پاسخ مرقوم فرماييد:

١. در سال‌هاى قبل، تقريباً ميان تمام مردم شهرستان دزفول عقيده اين بود كه تا آخر اذان يا تا آخر آخرين اذان صبح هنوز مى‌توان در سحرهاى ماه مبارك رمضان، غذا و آب خورد. تكليف روزه‌هاى اين مردم چيست؟

البته در آن موقع بى‌نظمى در وقت اذان‌ها بود و گاه ميان اولين و آخرين اذان، فاصله بيش از ده دقيقه بود.

بسمه تعالى، هر يك از مردم، به اعتقاد خودش بايد عمل كند و تايقين به دخول وقت پيدا نشده، خوردن مانع ندارد.

٢. حقير پس از گذشت چهار سال از سن بلوغم (حدوداً) تلفظهاى صحيح در قرائت نماز را رعايت‌