موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٧ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل
بسمه تعالى، بعد از محقّق شدن قصد اقامه، با رفتن به كمتر از چهار فرسخ حكم اقامه باقى است.
[سؤال ٣٠٤٠] ١٤١٧- ٢٢٣٠
٢. اگر كسى كه قصد داشته باشد ده روز در محلى غير از وطن بماند اگر از آنجا به محلههاى ديگر همان شهر و يا روستاهاى اطراف همان شهر رفت و آمد كند، در صورتى كه فاصله آن محلهها و روستاها تا محل قصد اقامت كمتر از ٢٢ كيلومتر باشد، آيا نماز و روزه چنين شخصى قصر است؟ و اگر مجبور باشد براى انجام كارش هر روز بين دو محل و يا بين شهر و روستا كه فاصلهاش كمتر از ٢٢ كيلومتر باشد، رفت و آمد نمايد چطور؛ باز هم نماز و روزه قصر مىشود؟
بسمه تعالى، در فرض مرقوم، حكم مسافر داريد. بلى در صورتى كه قصد ماندن ده روز در يك محل نماييد و بعد از آن، به كمتر از مسافت برويد، نماز شكسته نمىشود.
[سؤال ٣٠٤١] ١٢٥٦- ٤٢٩٩
٢. شخصى در محلى قصد اقامه عشره نموده و بعد از خواندن يك يا دو نماز چهار ركعتى قرار شد در جاى ديگر رفت و آمد كرده و توقّفش هم بيشتر از يكى دو ساعت است، آيا در اين صورت قصد عشرهاش بههم مىخورد؟
بسمه تعالى، فاصله محل ديگر تا محل قصد اقامت اگر كمتر از چهار فرسخ شرعى است، در فرض مرقوم، حكم قصد اقامت به قوّت خود باقى است و نماز تمام است.
[سؤال ٣٠٤٢] ١٢٨٧- ٦٩١١
٢. فردى هستم اهل كرمان، ١٣ سال مىباشد كه استخدام كارخانه ذوب آهن اصفهان هستم و در فاصله ١٢ كيلومترى محل كار، سكونت دارم و همه روزه بايستى در اين مسير رفت و آمد نمايم، تكليف نماز و روزه اينجانب و ساير همكارانم كه